Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΚΙΜΠΙ...

''Ενα παιδί πολύ φτωχό και ψωριαρικο έφθασε σε μια πόλη ,όπου του κόλλησαν το παρατσούκλι, ο ψωριάρης.Μεγαλώνοντας λίγο ,για να βγάζει το ψωμί του, έπιασε δουλειά σε έναν κρεοπώλη μεταφέροντας τις παραγγελίες των πελατών στα σπίτια τους.Μάζεψε λιγα χρήματα τα οποία άρχιζε να δανείζει ,αυτά πολλαπλασιάστηκαν και αγόρασε κάπως καλύτερα ρούχα.Στη συνέχεια έκανε συμβόλαιο όποτε δάνειζε και άρχισε χάρη στην τοκογλυφία, να κάνει όνομα (Μαρτίνο Οψωριάρη) και λεφτά.Καθώς πλούτισε περισσότερο έγινε ο κος Μαρτίνος, ενω οταν έγινε απο τους πλουσιότερους στην πόλη έγινε ο αξιότιμος κος Μαρτίνος και κατ'οπιν άρχισαν να τον φωνάζουν Αρχοντα Μαρτίνο. Αν όμως δεν ξανακατέβει τα σκαλιά κάνοντας αγαθοεργίες, ξαφνικά όπως τα ανέβηκε, τον περιμένουν τα έγκατα της Κόλασης''
Πρόκειται για λόγια ιεροκήρυκα, που τα άκουσε ο Στέφανος της Βουρβώνης,λόγιος στα τέλη του 19ου αιώνα στην Γαλλία , και παρατίθενται στο εργο του Anecdotes historiques du 13e siecle, Παρίσι 1877 ,μας τα θυμίζει ο Le Goff στο έξοχο βιβλίο ,Το πουγκί και η Ζωή,εκδ.Κέδρος, Στο ίδιο βιβλίο, γράφει στην σελ.51:''...η διαβολική εργασία του χρήματος που θέτει σε κίνηση ο τοκογλύφος, δεν είναι παρα το αποκορύφωμα της επαίσχυντης οκνηρίας του''
Πασα ομοιότητα με τους σημερινούς τραπεζικούς οίκους, δεν είναι παρα τυχαία σύμπτωση που επιβεβαιώνει την θεωρία της ( χρηματιστικής/παρασιτικής) υπεραξίας...

ΑΝΤΙ-ΓΚΟΥΡΟΥ....

Θα προτείνω ορισμένα διαχρονικά συγγράματα/δοκίμια σε ανθρώπους των επιχειρήσεων ,που δυστυχώς μερικές φορές παρασύρονται στο πλαίσιο που τα γρανάζια της οικονομίας, μας καλουπώνουν και εγκλωβίζουν την σκέψη μας στην βελτίωση της απάνθρωπης έννοιας της ανταγωνιστικότητας, ενώ μπορούμε να επιβιώσουμε και να βελτιωθούμε στην αγορά , χωρίς να την βλέπουμε ως ζούγκλα.
Εκτός λοιπόν του στενού-γκουρίστικου πλαισίου marketing/finance /management/business, υπάρχουν διαχρονικά βιβλία, έντονα αποκαλυπτικά των προθέσεων του ανθρώπινου μυαλού και με την σωστή μελέτη και ερμηνεία τους μας βοηθούν ωστε σαν άτομα να κερδίζουμε, κατανοώντας, και οχι να πλουτίσουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε..
1) Περί χρήματος,του Βίντερμαν
2) Το πουγκί και η ζωή, του ΛεΓκοφ
3) Ο Αναρχικός Τραπεζίτης,του Πεσσόα
4) Η Κοινωνία Δημιουργός Θεών,(κεφ. Το χρημα ως Πάθος και Αναπαράσταση), του Μοσκοβιτσί
και φυσικά 5) The philosophy of Money,του Ζίμμελ..
Εκεί θα ανακαλύψουμε αρχετυπα και συσχετίσεις που αφορούν τόσο τις επαγγελματικές ενασχολήσεις μας όσο και την φιλοσοφία μας εντός ή εκτός αγοράς εργασίας..
Αυτές οι εσωτερικές χορδές ,χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασης, έχουν ελάσματα,ελατήρια που μας οδηγούν σε παλινδρομικές/ανορθολογικές συμπεριφορές.
Αξίζει να επικεντρωθούμε στο θέμα της συναλλακτικής και εν γενει οικονομικής συμπεριφοράς του ανθρώπου, στο ζήτημα της νοηματοδότησης που κάνει καθένας μας για έννοιες ,λεπτών αλλά κρίσιμων διαφορών( χρήμα/πλούτος/κέρδος/περιουσία/επιτυχία)
Στα σεμινάρια και στα μαθήματα πωλήσεων,οργανωσιακής συμπεριφοράς,βελτίωσης αποδοτικότητας,μαρκετιγκ και γενικά στον επιμορφωτικό κόσμο των επιχειρήσεων ,οφείλουμε να εισάγουμε στοιχεία φιλοσόφίας και ψυχανάλυσης ως συνδετικους κρίκους στην προσπάθεια να ευημερούμε χωρίς άλλοι να δυστυχούν:κοινώς, να κερδίζουν οι επιχειρήσεις ,αλλά και τα στελέχη τους , χωρίς να χάνουν οι πελάτες/ καταναλωτές.
Βασικό στοιχείο στην συγχρονη οικονομία αποτελεί η κατανόηση των ατομικών προτιμήσεων και επιλογών, συνεπώς και η ανάλυση των όποιων αρχετυπικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου.
Η Νευροοικονομία εχεί τεθεί στην υπηρεσία του καπιταλισμού (με το νευρομαρκετιγκ) αλλά και στην υπηρεσία της ιατρικής και κυρίως της ψυχιατρικής!
Το ποιό χρώμα ετικέτας στο αναψυκτικό μου θα βάλουν οι εταιρείες, μπορούν να το δούν απο τα κέντρα αντανακλασης νευρωνων του εγκεφάλου μας, αλλά και το πώς θα αντισταθούμε σε περιττές αγορές και σε παραπλανήσεις,αρα δεν θα νιώθουμε θύματα, παλι μέσα στους νευρώνες μας είναι κωδικοποιημένο....

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2007

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ

Κατι έχασα απο τις συνήθειες του Σαββατιάτικου απογεύματος..Μαζί με την δόση πληροφόρησης, την μανία ανάγνωσης των κυριακάτικων εφημερίδων, υπήρχε και μια σχεδον καταναγκαστική μανία :ηταν η ανάλυση , η κοπιαστική για το πνέυμα ανάλυση του σχολίου που έγραφε στο ένθετο 7 ημέρες της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας ,στη στήλη παράδοξα, ο Ευγένιος Αρανίτσης...
Πριν απο 15 χρόνια ,νόμιζα οτι αυτός ο τύπος δεν είχε τα λογικά του !Πριν απο 7-8 χρόνια, έλεγα οτι ηταν ενας σχεδον φλύαρος και ανευ ουσίας φιλόσοφος ή λογοτέχνης...Πριν 3 χρόνια , πίστεψα οτι επρόκειτο για τον πλέον ιδιαίτερο σε στυλ συγγραφέα,ποιητή, λογοτέχνη...Φέτος , κατέληξα οτι πρόκειται για ένα φαινόμενο, ένα εκπληκτικου βάθους αναλυτικό πνεύμα, εναν στοχαστή που σπάνια συναντάς στην ζωή σου και σίγουρα ,θα επιθυμούσες να έχεις στην παρέα σου. ( δεν είμαι μονο εγώ που βασανιζόμουνα να βρώ τί επιτέλους άτομο είναι, μια αναγνώστρια του έστειλε κάποτε το εκπληκτικό ερώτημα: ''τί ακριβώς είστε;'')
Το τριμηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό ΠΟΡΦΥΡΑΣ, αφιέρωσε στον Αρανίτση ενα τεύχος ,και μάλιστα με επανέκδοση, όπου αρκετοί σύγχρονοι λόγιοι και διανοούμενοι των ελληνικών λογοτεχνικών πραγμάτων , αναλύουν μεσα απο τα έργα του ,τον άνθρωπο Ευγένιο Αρανίτση αλλά και τον στοχαστή .
Ο Θ.Πυλαρινός, λέει χαρακτηριστικά:''... την συμβατική και αυτοεγκλωβισμένη σκέψη θέλει να συντρίψει ο Αρανίτσης,ανιχνεύοντας επίμονα και συστηματικά τον ένδον κόσμο του..."
''..εχεις την αίσθηση οτι μια μυστική ενότητα διαπερνά όλα τα κέιμενα του...μια υφέρπουσα ασχηματοποίητη ανησυχία...".
Ο Δ.Καράμπελας, κάνει το εξής εύστοχο σχόλιο:''...βρίσκει στην ψυχανάλυση μια πρόσφορη γλώσσα για να μεταδώσει την εμπειρία του...Στον Αρανίτση η θεραπεία είναι τα κείμενα..είναι ο ίδιος κυριολεκτικά μυθικός....Η γλώσσα του είναι βαθιά ιδιοσυγκρασιακή επιλογή....μοιάζει να εναλλάσει διαρκώς ταυτότητες ,αρνούμενος την καθήλωση στον ρόλο που θα του επεφύλασσε το καλλίτεχνικό υπερεγώ...''
Οι περισσότεροι στο τέυχος του ΠΟΡΦΥΡΑ έχουν επικεντρωθεί,και σωστά, στην εμμονή του Αρανίτση με το πένθος,το τέλος και το βαθύ υπαρξιακό σκηνικό της παιδικής του ηλικίας...
Ως γνήσιο τέκνο των σύγχρονων νευρώσεων ενημέρωσης , με μανία αποθησαυρισμού κειμένων και σχολίων απο τις εφημερίδες και τα περιοδικά, έχω ειδικό φάκελλο με τίτλο ΠΑΡΑΔΟΞΑ. Εκεί ο Αρανίτσης δεν είναι ο λάτρης του Τέλους,του Πένθιμου, όπως στα βιβλία και στις Ανθολογίες του. Στην κυριακάτικη στήλη και σε μια άλλη που διατηρούσε σε ένθετο βιβλιοκριτικής,συνήθως σχολίαζε ως τεχνίτης της γλώσσας και πνευματώδης κριτικός της νεωτερικής καθημερινότητας.Οι παρατηρήσεις του ηταν ερμηνείες, η μακροσκοπική του ενατένιση παίζει με την διάταση των σημασιών,με σημειολογικά παροιμιώδη αινίγματα..
Αυτός ο άνθρωπος, απαιτεί σίγουρα εναν προειδοποιημένο και ετοιμοπόλεμο αναγνώστη
απαιτεί να διαβάζεις με το Αυτό, οχι με το Εγώ....
Οπου και αν είναι, ας μας γράψει κάποτε, όπου και οτι μπορέι.Σίγουρα θα είναι χρήσιμο!

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2007

ΝΕΥΡΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

Φαίνεται οτι υπάρχει σε κάθε ανθρώπινο εγκέφαλο, μια καινούργιας μορφής data banκ, σύμφωνα με μελέτες που διεξάγονται σε δυο σημαντίκά Ινστ/τα Νευρο/κής( Υale-Cal.Tech)
Μάλλον θα ονομαστεί Experienced Bank , και θα αποτελεί στην μαγική χώρα του Μυαλού, εκέινο το Κέντρο Εμπειρικής Νοημοσύνης ,όπου εικόνες ,μελωδίες,ήχοι, λέξεις ,αρώματα δημιουργούν διάφορα τμήματα και συνδεόνται με τα ήδη αναγνωρισμένα στο Εγκεφαλικό Κράτος, υπουργεία, όπως αυτό της Παραβατικότητας, της Κερδολαγνείας ,της Ανασφάλειας( συνήθως εκεί γίνονται οι συσκέψεις ,εκει καθορίζεται ο φόβος του σύγχρονου νευρωτικού..)
''Να μιλά κανείς σήμερα, σημαίνει να συνδημιουργεί, να πλάθεται απο έναν κόσμο που μοιράζεται με άλλους''( Στασινόπουλος,σχόλιο για σκέψη Ζιζεκ,Πολιτείες 19,νήσος)
Αραγε αυτός ο κόσμος είναι η δημόσια σφαίρα ,ο χώρος του ενεργού πραγματικού(actual) ή μήπως είναι η δυνητική(virual) σκια του νού;
Οι μελέτες των νευροεπιστημόνων του εγκεφάλου, αρχιζουν και επιβεβαιώνουν τον Ζίζεκ:
'' στον σύγχρονο καπιταλισμό ,οι αντικειμενικές σχέσεις μεταξύ πραγμάτων στην αγορά τείνουν να αποκτήσουν μια φαντασμαγορική μορφή ψευδοπροσωποποιημένων σχέσεων μεταξύ ανθρώπων''( Τhe Ticklish subject,1997)

ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ

Ακολουθώντας την σκέψη του Μίμη, δεν μπορεί κανείς παρά να ανατρέξει σε καινοτόμους στοχαστές της μετανεωτερικότητας ,αναλυτές του Συμβολικού και της Σημειολογίας. Ο Μίμης αποτελεί το λαμπρότερο δείγμα στην στείρα ελληνική διανόηση , σχετικά με σύχγρονους προβληματισμούς και αναλύσεις, ως αποτέλεσμα συνδυαστικής διαλεκτικής μεταξύ Ψυχανάλυσης,Πολιτικής,Οικονομίας,Φιλοσοφίας, Κοινωνιολογιάς.

Ζίζεκ,Ντελέζ,Μποντριγιαρ κ.α, ως σύγχρονοι διανοητές λακανικής έμπνευσης,
έχουν τοποθετηθεί σε προβληματισμούς που συνδέουν την Επιθυμία με την Αλλοτρίωση, το Συμβολικό με το Πραγματικό, την Αγορά με την Κοινωνιά, το Μέσο με το Μήνυμα, το Ιδιωτικό με το Δημόσιο... Δίπολα που καταλαμβάνουν στην σκέψη μας σχεδόν καθημερινά όλο και περισσότερο χρόνο....