Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2007

MONOΠΑΤΙΑ ΣΚΕΨΗΣ....

Είμαι,επίτρεψτε μου να το πώ,σε βάθος μελετητής και γνώστης της μαρξιστικής και κευνσιανής αντίληψης της Οικονομίας, μελετητής των μετα-μαρξιστών κοινωνιολόγων και πολιτικών φιλοσόφων(Althouser, Kαστοριάδης,Deleuze κ.α) μετά τον Μάη'68. Αναλογες μελέτες, παντα αδογμάστιστα , κάνω ακόμα σε Φιλευλέυθερους και Κεντροδεξιούς επιστήμονες, απο Fon-Hayek μεχρι Caplan....
Χρειάζεται, ειτε προερχόμαστε απο δεξιές οικογένεις, ειτε απο αριστερές(connectivity tresholds)να προσφέρουμε στον τόπο, εστω και με άρθρωση virtual λόγου.
Δεν εχω προσωπικό συμφέρον, αλλά νομίζω οτι ο Βενιζέλος μπορεί να γίνει πόλος έλξης επιστημονικού προσωπικού στον χώρο της πολιτικής.Τεχνοκράτης δεν σημαίνει ανάλγητος κοινωνικά άνθρωπος.Ο Διαχειριστής δεν είναι κατ'αναγκη ο ψυχρος οικονομολόγος.Νιώθω πρώτα Κοινωνικός επιστήμονας και μετά Οικονομολόγος.Είμαι μέσα στο σύστημα αλλά προσπαθώ να σπάσω στεγανά, δεν είναι ανάγκη να σπάω βιτρίνες.Ας διαβασούμε τους καιρούς, η Ελληνική κοινωνία δεν θέλει απλά ενα αντίβαρο στον ικανό(επιμένω σε αυτό )Καραμανλή.Θέλει μια μή ουτοπική προσέγγιση των πραγμάτων,θέλει μια πολιτική συγκροτημένων και εφαρμόσιμων(applied)πολύ-διανεμητικών αποτελεσμάτων, θέλει διάχυση των οφελειών απο την ανάπτυξη του ΑΕΠ,δηλαδή μέτρα με στόχευση την σταδιακή μετατόπιση των εισοδηματικών τάξεων σε πιο ασφαλή επίπεδα. Και χρειάζεται, επιτέλους, διαμόρφωση ορθολογικής αντίληψης σε κάθε άτομο, σε κάθε έλληνα.Το ευρώ έγινε εργαλείο κακής χρήσης, τα κέρδη των τραπεζών και του κεφαλαίου είναι μή ανταποδοτικά για την πλατιά μάζα των ιδιωτικών υπαλλήλων, αυτό είναι δυστυχώς πραγματικότητα, δεν είναι κομμουνιστική ρητορεία.Η χώρα χρειάζεται ικανούς στην πολιτική Κοινωνιολόγους, Μακρο-οικονομολόγους Κοινωνικούς και Οικονομικούς Ψυχολόγους, ώστε να αποδώσει τα κοινωνικά οφέλη η τεχνοκρατική δημοσιονομική διαχείριση. Σοσιαλισμός με ευχολόγια και ευμάρεια για όλους, δεν γίνονται χωρίς μηχανισμούς υποστήριξης της κοινωνικής θυρίδας της οικονομίας...

1 σχόλιο:

Γιωργος Σακελλιων είπε...

Αγαπητέ elias, εν διαδικτύω συνοδοιπόρε,
Οι τοπθετήσεις σας και πάλι με καλύπτουν. Νοιώθω στη σκέψη σας και στη διατύπωσή της, την επιστημονικότερη έκφραση των πολιτικών (με την έννοια του πολίτη) και ανθρώπινων σκέψεών μου.
Μιλούμε διαρκώς, από τις αρχές αυτού του αιώνα, για τη νέα εποχή. Νομίζω ότι μέσα από τις απόψεις μας αρχίζουμε να την περιγράφουμε. Τα πλαίσιά της, τους παράγοντες διαμόρφωσής της, τις δουλείες της, αλλά και τις ελευθερίες της. Τις προοπτικές και τις προκλήσεις της.
Όταν όλα αλλάζουν (αν δεν έχουν αλλάξει), η άσκηση της πολιτικής δεν μπορεί να μην αλλάζει κι αυτή.
Δεν αντέχω πλέον κι εγώ τις συνθηματικές αόριστες κραυγές. Ο Διαχειριστής (Μanager) είναι, όπως σωστά διπλά προσιορίζει η αγγλική γλώσσα αυτός που manage=διαχειρίζεται αλλά και καταφέρνει/επιτυγχάνει.
Η επιτυχία δεν είναι στεγνή κι απρόσωπη. Η επιτυχία είναι αποτέλεσμα μαις ακολουθίας περισσότερων σωστών από λάθος επιλογές. Κι αυτό είναι πολιτική σήμερα. Να πράττεις, κατά συνέπεια να επιλέγεις και, αν το άθροισμα των επιλογών σου σε σωστή κατεύθυνση είναι μεγαλύτερο από τα λάθη σου, έχεις πετύχει τη σωστή, δημιουργική διαχείριση.
Και βέβαια στις μέρες μας (ίσως και παλιότερα, απλά δεν το είχαμε καταλάβει), οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με πλήρη διαφανή γνώση των συνθηκών. Μετά από την ανάλυση βασισμένη στην επιστημη και την παρατήρηση.
Χρειαζόμαστε όλοι λοιπόν στη νέα πραγματικότητα.
Αυτό που μένει είναι να επιλεγούν οι σωστοί ηγέτες που έχουν αυτή την αντίληψη και που θα επιλέξουν κι αυτοί με τη σειρά τους τη διαδικασία και τα προσωπα που θα πιστεύουν στην ίδια αυτή πολιτική πραγματιστική προεσέγγιση.