Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007

'' ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΟΥΛΩΝΕΙΣ;''

Βασιλιάς ευρωπαικής ανεπτυγμένης χώρας(Κάρλος ,Ισπανία) προς λατινοαμερικάνό πρόεδρο-επαναστάτη(Τσάβες) σε δημόσια συνάντηση....
Με ενοχλούν και οι δύο: ο Κάρλος απλά διοτι είναι βασιλιάς, και ο Τσάβες διότι προσπαθεί να γίνει ..βασιλιάς!( ζητά δημοψήφισμα για να γίνει ισόβιος πρόεδρος!).
Εχω την αίσθηση,οτι δεν είναι τα πράγματα όπως ακριβώς νομίζουμε: δεν είναι ο Τσάβες αυτό που φάινεται, δεν αγωνίζεται μόνο για τον λαό του. Το να θέλει μανιωδώς την πλήρη κρατικοποίηση των πετρελαιοπαραγωγικών εταιρειών, το να επιδιώκει μια κεντρικοποιημένη οικονομία, σίγουρα δεν αποκλείει κάποιους απο το παράνομο κέρδος(όσοι δεν πηγαίνουν ταξίδι μόνο για ιδεολογική ενδυνάμωση στην Βενεζουέλα, και ξέρω τί λέω, καταλαβαίνουν και βλέπουν οτι υπάρχει ολιγαρχία πλούτου γύρω απο τον μανδύα της επανάστασης του λαικού προέδρου)
Ο Τσάβες προσφέρει στην πολύπαθη Λατινική Αμερική εκείνη την αντιαμερικανική-αντικαπιταλιστική φιγούρα, την φωνή που ο καθένας θέλει να σηκώσει ενάντια στο Κεφάλαιο και τα γεράκια των ΗΠΑ και της Ευρώπης(οι κοινωνίες της Λ.Αμερικής ,μετά τον Τσε και κυρίως τώρα που σβήνει ο Κάστρο, ψάχνουν ''πατερούλη'' με δυναμική φωνή)
Επειδή δεν ήμουν ποτέ οπαδός( αν και σε βάθος μελετητής) της διακυβέρνησης Κάστρο, δεν υιοθετώ την ''μαγκιά'' του Τσάβες. Μπορεί να πετάγομαι απο τον καναπέ μου και να τον χειροκροτώ όταν λέει τον Μπους διάβολο, όταν βρίζει τους πετρελαιάδες,όμως δεν νομίζω οτι παρέχει ασφάλεια και προοπτική στην κοινωνία της Βενεζουέλας, πολεμώντας το κατεστημένο της παγκοσμιοποιημένης επιρροής του Κεφαλαίου( δεν είναι η Βενεζουέλα Ιρλανδία, ούτε Σοηδία για να μην έχει άναγκη ξένο κεφάλαιο...)
Μοιράζωντας φθηνό πετρέλαιο, σίγουρα βοηθάει χαμηλού εισοδήματος στρώματα, ανα τον κόσμο. Καλό είναι όμως ,να αφήσει τους συμπολιτες του και εν γένει όλους τους Λ.Αμερικάνους.όσο και αν πάσχουν απο παιδεία και αντίληψη, να αποφασίσουν χωρίς το όπλο στον κρόταφο.
Ο Βραζιλιάνος ηγέτης Λούλα, έχει ήδη βάλει την χώρα του σε καλό δρόμο,χωρίς να σκύψει το κεφάλι σε ΗΠΑ, Ευρώπη και στα διεθνή μαστίγια του χρήματος
Αντίθετα,η '' επανάσταση΄΄ του Τσάβες, είναι επικίνδυνη(ενέχει σπέρματα απομωνοτισμού) και χρήσιμη ταυτόχρονα(απεξάρτηση απο την ηγεμονία του ξένου κεφαλαίου).Στο μέσο αυτού του διπόλου, βρίσκεται η ωφέλιμη συνιστώσα.
Ας μην λατρεύουμε λοιπόν ηγέτες με υψηλό βαθμό αρχηγομανίας και εξουσιολαγνείας(όπως ο Ιρανός πχ) ,χωρίς να παραβλέπουμε φυσικά τα οφέλη που διαχέει ο τσαμπουκάς τους.
Κοινωνίες όπως του Ιραν και της Βενεζουέλας, μακροπρόθεσμα δεν θα βγούν ωφελημένες απο τέτοιους ηγέτες. Ασχετα αν εμάς ,στον καναπέ και στο γραφείο , μας ξυπνούν επαναστατικά ένστικτα...

8 σχόλια:

tractatus είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με όσα λές

VKP είπε...

με γοητεύουν τέτοιου είδους ηγέτες για τους ίδιους λόγους με σένα αν και συμφωνώ με όσα γράφεις. Κάπου είδα μάλιστα βολιβιανούς 13χρονους να λιώνουν σε ορυχεία, ε? Ναι, σίγουρα αποσπασματικό αλλά κάτι λέει κι αυτό.

theodore είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
theodore είπε...

Μόλις άκουσα ότι σε δημοψήφισμα που έγινε,ο λαός της Βενεζουέλας με 51% απέρριψε τις αλλαγές που είχε προτείνει ο Τσάβες.
Αρα τουλάχιστον τα περί όπλου στον κρόταφο του λαού,νομίζω πως δεν ισχύουν.
Οσο για τον λαϊκισμό,έχω την εντύπωση ότι όλες οι μεγάλες φιγούρες της διεθνούς πολιτικής σκηνής,τον διέθεταν σε ικανή δόση.
Ο λαός πάντα αρέσκεται να ακούει αυτά που θέλει ν'ακούσει.
Αλλά δεν νομίζω ότι το σημαντικό στην περίπτωση Τσάβες είναι αυτό.

NdN είπε...

Καλησπέρα,

Για το Τσάβες δεν μπορώ να πω ότι έχω άσχημη γνώμη. Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν τον θεωρώ σύμβολο επανάστασης, εξάλλου μην ξεχνάμε ότι το 60% του πετρελαίου της χώρας πωλείται στους Αμερικάνους.
Πάντως έχω μία πολύ καλή φίλη από βενεζουέλα έπνεε τα μένεα κατά του Τσάβες. Βέβαια αυτή ήταν πλούσια, οπότε ήταν και για μένα μια τεράστια ευκαιρία να την πικάρω.
Βέβαια όταν ήρθαν οι γονείς της και συζητήσαμε για την πολιτική κατάσταση στη χώρα, μου περιέγραψαν άσχημε καταστάσεις που παρέπεμπαν σε απολυταρχικό καθεστώς.
Πιστεύω η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Grammateas είπε...

Πιστεύω ότι σε σχέση με τακθεστώτα που τόσες δεκαετίες καταδυνάστευαν τους λαούς της Λατινικής Αμερικής ο Τσάβες πρέπει να είναι καλή περίπτωση τουλάχιστον. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να έχουν τον έγχο των πλουτοπαραγωγικών αυτών περιοχών με εγκατεστημένες δικτατορίες. Αν θέλετε παραδείγματα, θυμηθείται την Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο και έως το 1974 που η σύνθεση της κυβέρνησης εγκρινόταν από την αμερικάνικη Πρεσβεία... Για σήμερα δεν ξέρω να σας πω!

Elias είπε...

Νομίζω οτιαυτό που ανέφερε ο ndn(''κάπου στην μέση είναι η αλήθεια..'') είναι αρκετά περιγραφικό. Ο Τσάβες,και 2- 3 άλλοι δηθεν λαικοί κυβερνήτες,δεν μπορούν να κρυφτούν απο την γυάλα των αγορών και του κεφαλαίου. Στις τηλεοράσεις ,επιτίθενται στην Δύση, στον καπιταλισμό: στο παρασκήνιο, εμφανίζονται να διαπραγματεύονται ως ιδιοκτήτες των εθνικών τους οικονομιών...
Αυτή η ιδιοκτησιακή λογική, ''σκοτώνει'' τις κοινωνίες τους.

gyristroula2 είπε...

Είναι λάθος νομίζω να κρίνουμε με δεδομένα δυτικοευρωπαϊκών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών τη λατινική Αμερική. Χώρες με δημοκρατίες μπανάνας, με χούντες κάθε τρεις και λίγο, τεράστια κοινωνικά προβλήματα και κοινωνικές αντιθέσεις, δεν μπορούν να έχουν μια μετριοπαθή φυσιογνωμία ηγέτη τύπου Γιωργάκη. Ας διαλέξουν αυτοί αν τον θέλουν τον Τσάβες, εμείς όμως δεν θα πούμε όχι, έτσι;