Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΚΙΜΠΙ...

''Ενα παιδί πολύ φτωχό και ψωριαρικο έφθασε σε μια πόλη ,όπου του κόλλησαν το παρατσούκλι, ο ψωριάρης.Μεγαλώνοντας λίγο ,για να βγάζει το ψωμί του, έπιασε δουλειά σε έναν κρεοπώλη μεταφέροντας τις παραγγελίες των πελατών στα σπίτια τους.Μάζεψε λιγα χρήματα τα οποία άρχιζε να δανείζει ,αυτά πολλαπλασιάστηκαν και αγόρασε κάπως καλύτερα ρούχα.Στη συνέχεια έκανε συμβόλαιο όποτε δάνειζε και άρχισε χάρη στην τοκογλυφία, να κάνει όνομα (Μαρτίνο Οψωριάρη) και λεφτά.Καθώς πλούτισε περισσότερο έγινε ο κος Μαρτίνος, ενω οταν έγινε απο τους πλουσιότερους στην πόλη έγινε ο αξιότιμος κος Μαρτίνος και κατ'οπιν άρχισαν να τον φωνάζουν Αρχοντα Μαρτίνο. Αν όμως δεν ξανακατέβει τα σκαλιά κάνοντας αγαθοεργίες, ξαφνικά όπως τα ανέβηκε, τον περιμένουν τα έγκατα της Κόλασης''
Πρόκειται για λόγια ιεροκήρυκα, που τα άκουσε ο Στέφανος της Βουρβώνης,λόγιος στα τέλη του 19ου αιώνα στην Γαλλία , και παρατίθενται στο εργο του Anecdotes historiques du 13e siecle, Παρίσι 1877 ,μας τα θυμίζει ο Le Goff στο έξοχο βιβλίο ,Το πουγκί και η Ζωή,εκδ.Κέδρος, Στο ίδιο βιβλίο, γράφει στην σελ.51:''...η διαβολική εργασία του χρήματος που θέτει σε κίνηση ο τοκογλύφος, δεν είναι παρα το αποκορύφωμα της επαίσχυντης οκνηρίας του''
Πασα ομοιότητα με τους σημερινούς τραπεζικούς οίκους, δεν είναι παρα τυχαία σύμπτωση που επιβεβαιώνει την θεωρία της ( χρηματιστικής/παρασιτικής) υπεραξίας...

ΑΝΤΙ-ΓΚΟΥΡΟΥ....

Θα προτείνω ορισμένα διαχρονικά συγγράματα/δοκίμια σε ανθρώπους των επιχειρήσεων ,που δυστυχώς μερικές φορές παρασύρονται στο πλαίσιο που τα γρανάζια της οικονομίας, μας καλουπώνουν και εγκλωβίζουν την σκέψη μας στην βελτίωση της απάνθρωπης έννοιας της ανταγωνιστικότητας, ενώ μπορούμε να επιβιώσουμε και να βελτιωθούμε στην αγορά , χωρίς να την βλέπουμε ως ζούγκλα.
Εκτός λοιπόν του στενού-γκουρίστικου πλαισίου marketing/finance /management/business, υπάρχουν διαχρονικά βιβλία, έντονα αποκαλυπτικά των προθέσεων του ανθρώπινου μυαλού και με την σωστή μελέτη και ερμηνεία τους μας βοηθούν ωστε σαν άτομα να κερδίζουμε, κατανοώντας, και οχι να πλουτίσουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε..
1) Περί χρήματος,του Βίντερμαν
2) Το πουγκί και η ζωή, του ΛεΓκοφ
3) Ο Αναρχικός Τραπεζίτης,του Πεσσόα
4) Η Κοινωνία Δημιουργός Θεών,(κεφ. Το χρημα ως Πάθος και Αναπαράσταση), του Μοσκοβιτσί
και φυσικά 5) The philosophy of Money,του Ζίμμελ..
Εκεί θα ανακαλύψουμε αρχετυπα και συσχετίσεις που αφορούν τόσο τις επαγγελματικές ενασχολήσεις μας όσο και την φιλοσοφία μας εντός ή εκτός αγοράς εργασίας..
Αυτές οι εσωτερικές χορδές ,χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασης, έχουν ελάσματα,ελατήρια που μας οδηγούν σε παλινδρομικές/ανορθολογικές συμπεριφορές.
Αξίζει να επικεντρωθούμε στο θέμα της συναλλακτικής και εν γενει οικονομικής συμπεριφοράς του ανθρώπου, στο ζήτημα της νοηματοδότησης που κάνει καθένας μας για έννοιες ,λεπτών αλλά κρίσιμων διαφορών( χρήμα/πλούτος/κέρδος/περιουσία/επιτυχία)
Στα σεμινάρια και στα μαθήματα πωλήσεων,οργανωσιακής συμπεριφοράς,βελτίωσης αποδοτικότητας,μαρκετιγκ και γενικά στον επιμορφωτικό κόσμο των επιχειρήσεων ,οφείλουμε να εισάγουμε στοιχεία φιλοσόφίας και ψυχανάλυσης ως συνδετικους κρίκους στην προσπάθεια να ευημερούμε χωρίς άλλοι να δυστυχούν:κοινώς, να κερδίζουν οι επιχειρήσεις ,αλλά και τα στελέχη τους , χωρίς να χάνουν οι πελάτες/ καταναλωτές.
Βασικό στοιχείο στην συγχρονη οικονομία αποτελεί η κατανόηση των ατομικών προτιμήσεων και επιλογών, συνεπώς και η ανάλυση των όποιων αρχετυπικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου.
Η Νευροοικονομία εχεί τεθεί στην υπηρεσία του καπιταλισμού (με το νευρομαρκετιγκ) αλλά και στην υπηρεσία της ιατρικής και κυρίως της ψυχιατρικής!
Το ποιό χρώμα ετικέτας στο αναψυκτικό μου θα βάλουν οι εταιρείες, μπορούν να το δούν απο τα κέντρα αντανακλασης νευρωνων του εγκεφάλου μας, αλλά και το πώς θα αντισταθούμε σε περιττές αγορές και σε παραπλανήσεις,αρα δεν θα νιώθουμε θύματα, παλι μέσα στους νευρώνες μας είναι κωδικοποιημένο....