Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

ΣΥΓΧΥΣΗ....

Αυτά όλα που βλέπουμε στο ΠΑΣΟΚ, είναι μια απεικονιση του νεοελληνικού μικροαστικού νεποτισμού, είναι το φυσικό επακόλουθο της παρουσίας στην πολιτική ανθρώπων που πάσχουν απο ιδεοψυχαναγκασμούς και αρχηγομανίες, ανθρώπων που έχουν ,όπως όλοι μας βέβαια, νευρωτικές συμπεριφορές αλλά που χαρακτηρίζονται και απο σχιζοειδείς τάσεις( μόνο ένας πολιτικός χαιρετάει στον δρόμο όποιον τον χαιρετίσει,χωρίς να τον ξέρει καν...) Όλα αυτά τα ψυχαναγκαστικά προβλήματα σύγχυσης,ξεκίνησαν απο την στιγμή που η αριστερή και η δεξιά ιδεολογία , όπως δομήθηκαν και επικράτησαν μεταπολεμικά στην Ευρώπη, έπαψαν να υφίστανται και έτσι πέθανε το δογματικό δίπολο που όλους μας βολεύει να υπάρχει και να συντηρείται...
Ποιά Αριστερά σήμερα και ποιά Δεξιά; Δεν θα σβήσουν ποτέ ως ιδεολογίες,αλλά δεν χρειάζεται να σηκώνουμε απο τους τάφους κάποιος νεκρούς...
Σήμερα, είτε το θέλουμε είτε οχι, επικρατεί το light επαναστατικό πνεύμα των ακτιβιστών/οικολογων/κινηματιών της αντι-παγκοσμιοποίησης,της μαζικής αλλά μή βίαιης διαμαρτυρίας για τις θηλειές που πονηρά βάζει ο καπιταλισμός.
Το αν κάποιοι όπως ο κος Τζουμάκας, πχ, (δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο )και οι όψιμοι ενθυμητές του Ανδρέα και της σοσιαλιστικής/ αρχικής γενετικής ταυτότητας του ΠΑΣΟΚ, έχουν χτυπηθεί απο τον ιό που λέγεται ''αριστερολογία'', ας ξαναδιαβάσουν-και δεν εμπεριέχει ίχνος ελιτίστικης αντίληψης αυτό- αριστερούς διανοητές, και μάλον σήμερα είναι πολύ χρήσιμοι αυτή της Γαλλικής σχολής, δεκαετία'60-'70...
Οι περισσότεροι λοιπόν vεο-αριστεροί ισχυροί του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν δεν έχουν ταυτότητα.Πάσχουν αυτοί οι άνθρωποι να ξεθάψουν ξανά απο τον ψυχισμό τους, τα φοιτητικά τους χρόνια, παλιμπαιδίζουν ιδεολογικά,θέλουν να αναρχοαυτονομηθούν γιατί δεν το έκαναν νέοι και κάνουν επίθεση στο.... κεφάλαιο( τα ΜΜΕ και τα εξωθεσμικά κέντρα στηρίζουν τον Βενιζέλο, λένε Τζουμάκας και λοιποί, ενώ αυτοί δίνουν συνεντεύξεις στο ...Αλ τζαζίρα και στην..Πραβντα!!)λες και ετσι μπορούν να ξορκίσουν τους εσωτερικούς τους δαίμονες. Υπάρχει ,πολύ απλά, σύγχυση ιδεολογικής ταυτότας, σχεδόν σε χιλιάδες στελέχη, και υπάρχει απο τότε που ο Σημίτης τους ''λογιστικοποίησε'' τα πράγματα, όπως λένε, στην ουσία τους έβαλε σε τάξη τίς αόριστες οραματολογίες/αμπελοφιλοσοφίες της σοσιαλιστικής ,δηθεν, σκέψης τους, αυτοί οι νεο-καπιταλιστές διπλα σε Λαλιώτη, Βασω, Ακη και το κακό συναπάντημα, οι κρατικοδίατοι λειτουργοί της αρπαχτής, των επιδοτήσεων, της νοοτροπίας του εισπράττω μισθό και χτυπάω κάρτα στο Δημόσιο αλλά και κάνω μπίζνες απ'εξω.Αυτή ηταν η "αριστερή" ιδεολογία κάποιων...
Ο Σημίτης, με όλα τα λάθη του, νοικοκύρεψε την κατάσταση του μυαλού τους, έκανε τον αριστερό , δήθεν,νεοέλληνα να πιάσει χαρτί και μολύβι ,να σχεδιάσει το μέλλον του( φυσικά ,προς το τέλος,με δόσεις απο χάρτινη οικονομία χρηματιστηρίου και διπλών βιβλίων, μας έβαλε στην ΟΝΕ ,με το εγκλημα της ισοτιμίας 340δρχ=1 €,ενώ έπρεπε να ηταν 315-318 με βάση τις δυνατότητες μας )Δυστυχώς, όπως πάντα, δεν είμασταν ετοιμοι οι Ελληνες να διαχειριστούμε την έλλειψη παραγωγικότητας σε σχέση με τους άλλους Ευρωπαίους.
Ποιά Αριστερά λοιπόν «ξέρουν»κάποιοι; Για να τελειώνουμε με αυτό τον μύθο του αυτοπροσδιορισμού και του σφετερισμού ιδεών και εννοιολογικών σημαινόντων.
Ακόμη και αν βασανίστηκε κάποιος απο την χούντα ή την δεξιά( προς θεού, σέβομαι πλήρως εκέινους τους ανθρώπους, διοτι σιωπούν, δεν έκαναν καριέρα πολιτική, δεν βγήκαν στο προσκήνιο) δεν σημαίνει οτι έγινε αριστερός.Ακόμη και αν έσπασε βιτρίνες ή αναρχοαυτονομήθηκε, παλι δεν έγινε ολότελα αριστερός. Δεν ορίζεται η Αριστερά,( αντιθέτως ορίζεται η Δεξιά, όπως λεει και ο Bobio)
Γενικώς, η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας,ειδικά σε ιδεολογικές πεοιθήσεις. Καλό λοιπόν είναι οι όψιμοι αριστεροί ιδεολόγοι του ΠΑΣΟΚ, να διαβάσουν Giddens,αν τον ξέρουν,που συμβούλευε τους Εργατικούς και Krugman ή De long,που συμβούλευε τον Κλίντον. Δεν σημαίνει αυτό οτι Κλιντον και Μπλερ βοήθησαν την φτώχεια στις χώρες τους ή διεθνώς επέβαλλαν ειρήνη,ούτε οτι μειώσαν την κοινωνική αδικία και πάταξαν το κεφάλαιο στην ρίζα του.Ομως οδήγησαν τις χώρες τους σε ασφαλή μονοπάτια, το ίδιο και ο Ζοσπέν στη Γαλλία , ο Σρέντερ στην Γερμανία. Εμείς , πάντα νοσταλγούμε το πρίν που δεν ήλθε ποτέ, το όραμα, το όνειρο...Ο θάνατος του ρεαλισμού...