Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

ΟΙ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Εχουμε πάντα το δικαίωμα να αλλάξουμε επιθυμία.Αφού δεν υπάρχει νοητός κόσμος,αφου δεν υπάρχει επιστημονική πολιτική,κανένα δόγμα,καμιά θεωρία, δεν είναι ποτέ αιώνια( πχ, ο Λένιν έλεγε οτι ο μαρξισμός δεν είναι δόγμα, αλλά οδηγός για δράση)
Ας είμαστε λοιπόν λίγο προσεκτικοί με τις ετικέτες, καλό είναι πριν αυτοπροσδιοριζόμαστε ή πριν προσδιορίζουμε ,να αναρωτιόμαστε τί πρεσβεύει μια ιδεολογία ή ενα πολιτικό/ιστορικό ρεύμα. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είναι τα ελληνικά μεταχουντικά μορφώματα που ενσωμάτωσαν δυνάμεις που ήθελαν να αποφύγουν ξανά τίς εντάσεις και τους διαχωρισμούς μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς ,πριν την δικτατορία. Στηρίχτηκαν, κυρίως η ΝΔ του Καραμανλή, σε παλιότερες συλλογικότητες, ΕΡΕ κτλ. Αλλά τελικά αποδείχτηκε οτι το αλληλουχικό μοντέλο δημαγωγίας ,που ο Ανδρέας πρώτος και έξυπνα έσπρωξε στον κόσμο, δηλαδή ΠΑΣΟΚ=Δημοκρατική/Προοδευτική παράταξη και ΝΔ=Συντηρητική παράταξη,Δεξια, αποτελεί οτι πιο κακό εισήλθε στον ψυχισμό των Ελλήνων μετά την μεταπολίτευση.
Να μην σβήσουμε την Ιστορία, να μην ξεχάσουμε τις αμαρτίες και τα κακά της Δεξιάς, συμφωνώ σε αυτό. Αλλο όμως να μην ξεχνάω ,και άλλο να θυμάμαι σκόπιμα...
Το όραμα της Αλλαγής , το όραμα του Ανδρέα , ηταν ένα απο τα μεγαλύτερα πολιτικά παραμύθια που έγραψε η σύγχρονη ελληνική ιστορίαλά (den μιλάω ως..... νεοφιλελέυθερος, όπως λετε. Συγνώμη φίλοι, αλλά έχουν δίκιο αυτοί εκεί στο δόγμα του ΚΚΕ που ποτέ δεν συμπάθησαν τον Ανδρέα... )
''Την Αριστερά στην Ελλάδα, την διέλυσε ο Παπανδρεισμός ...'' μου είπε κάποτε ένας ηλικιωμένος αγωνιστής ,πολιτικός φιλόσοφος και σκληροπυρηνικός του Γαλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, φίλος του Ανδρέα!( άλλο ο Παπανδρεισμός, και άλλο ο Ανδρέας, που μάλλον δεν ήθελε ποτέ αυτή την εκδοχή ,την κατάχρηση των οραμάτων του..)
Δεν ξεχνώ την προσφορά του Ανδρέα και την προσωπικότητα του.Δεν αμφισβητώ την αγάπη του για τον λαό.Αλλά και δεν συγχωρώ οτι εγκατέστησε,ακόυσια και εκούσια, νοοτροπίες νεοπλουτισμού, ήσσονος προσπάθειας και μείζονος κέρδους, ωχαδελφισμό και συντεχνιακή λογική, στοιχέια που δεν ταίριαζαν με τίς αρχές της 3ης Σεπτέμβρης.
Δεν ένιωσα ποτέ νεοδημοκράτης( αλίμονο αν νομίζει κανείς οτι είναι ομοιδεάτης με τον Γιακουμάτο και τον Καμμένο). Ομως ναι, τότε ένιωθα ομοιδεάτης με Μανο και Ανδριανόπουλο, σήμερα διαφωνώ μαζί τους, τους ξεπέρασε η κοινωνία, η οικονομία,η πραγματικότητα.
Χρειάζεται, επιμένω σε αυτό , να μην ''κολλάμε'' ούτε σε πρόσωπα ,ούτε σε ιδεολογίες.
''Η ιστορία είναι τυφλή,όπως και η Φύση...''έλεγε ο Καστοριάδης. ''...αυτό που θέλει το κάθε άτομο, προσκρούει σε αυτό που θέλει το καθένα απο τα υπόλοιπα άτομα, και εκείνο που προκύπτει τελικά ,είναι κατι που κανένα άτομο δεν είχε θελήσει΄΄, διακύρηξε ο Μαρξ ...
Δεν υπάρχει ,κια δεν υπήρχε ποτέ, παρά η δύναμη και η επιθυμία, δεν υπάρχει παρά η πάλη των τάξεων... Τον αν ονομάζονται νεοφιλεύθερες ή όχι οι πολιτικές, ενδιαφέρει τους θεωρητικούς των ιδεολογιών. Αναδιανεμητικές πολιτικές χρειάζομάστε, και αυτές απαιτούν γνώσεις πολιτικής οικονομίας,ουμανιστική προσέγγιση των αριθμών και κοινωνική συμμετοχή.Αν αυτό λέγεται Αριστερά, τότε είμαι Αριστερός.Αν εφαρμοστεί απο το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ, τότε να λέγομαι Πασοκτζής, η Νεοδημοκράτης.
Ενας ήρωας του Σαίξπηρ έλεγε:''Πιστεύω στους ανθρώπους ,αφού τούς δώ χωρίς τα προσωπεία τους, χωρίς την μάσκα τους.Στόχος μου είναι να ξεγυμνώνω τους βασιλιάδες, γιατί χωρίς τα ρούχα του, ο βασιλιάς είναι γυμνός...''
Δεν υπάρχει παρά το συγκρουσιακό παιχνίδι των συμφερόντων,στην πολιτική,δασκάλα της ταπεινοφροσύνης: αξίζουμε όλοι το ίδιο,αφού στο τέλος δεν υπάρχει παρά η Ιστορία!