Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

ΖΕΙΤGEIST

Στο bazioto.blogspot.com, έχει αναρτηθεί ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ ,παραγωγής αριστερών διανοούμενων στις ΗΠΑ που αν και, οταν το πρωτοείδα, το θεωρούσα ολίγον συνωμοσιολογικό και μυστικιστικό, αποτελεί πραγματικά μια καθηλωτική αλήθεια στα παγκόσμια δρώμενα(σημ: επειδή ασχολούμαι με την Μηχανική των Επιθυμιών(Ντελέζ) και την Μικροφυσική της Εξουσίας(Φουκώ),ο πολιτικός σχολιασμός στην καθοδική πορεία του ΠΑΣΟΚ, αποτελέι για μένα ένα πεδίο έκφρασης της κοινωνικής εκδοχής των ενδιαφερόντων μου.Ομως η παγκόσμια οικονομική - κοινωνιολογική -ιστορική ανάλυση, είναι το κλειδί της κατανόησης πολλών στοιχέιων στο γίγνεσθαι,καθώς απο τα μακρο-φαινόμενα, κατανοούμε τα μικρο-φαινόμενα)
Θεωρώ οτι το τραπεζικο-χρηματιστικό κύκλωμα, εξέλιξη τουβιομηχανικού συμπλέγματος συμφερόντων, που ρίζωσε στην αμερικανική κοινωνία πριν το κραχ του 1929(έξοχο το Part III του ντοκιμαντέρ) αποτελεί την μήτρα των παγκόσμιων οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων, την αρχή της εντεινόμενης κοινωνικής ανισότητας στον 20 αιώνα .
Οι σημερινοί απόγονοι,βιολογικοί και μή, των Ροκφέλερ, Μοργκαν, Ροθτσιλντ κ.α έχουν πλέον ''θεσμικοποιημένο'' ρόλο,σφραγισμένο και χρηματοδοτούμενο απο τις μάζες πορτοφόλι κερδών, και φυσικά τεράστια διαπλοκή και αλληλεξάρτηση με τους κανόνες παιγνίων πολέμου, εξουσίας, αγορών. Το τριπλό αυτό αλυσιδωτό δυναμικό φαινομένων,ενσωματωμένο στην παγκοσμιοποιημένη συλλογική συνείδηση, έχει μια καταληκτική σχέση ,πλοκαμοειδή ,με τον ορισμό του παρασιτικού-χρηματιστικού κέρδους.
Στις χοάνες των κερδοσκοπικών αγορών, στα ρετιρέ των πολυεθνικών και της εξουσίας,παίρνονται αποφάσεις που επηρεάζουν την ζωή και την καθημερινότητα των πλέον ορεινών ή απομακρυσμένων κοινοτήτων του πλανήτη. Δεν ζούμε στον Καπιταλισμό, ζούμε στον Μανιακό Καπιταλισμό που μεταφράζει καθημερινά τον χρόνο σε μέγεθος αξιακής χρήσης και απο το φετιχισμό του εμπορεύματος (Μαρξ) περάσαμε στον μαζοχισμό του μόχθου.
Η κοσμοθεωρία του καθενός ατόμου, δεν μπορέι να διαφέρει απο την βιοθέωρία της κοινωνικής πραγματικότητας , με αποτέλεσμα το Εγώ να ενσωματώνεται στο Εμείς ως ομογενοποιημένη ετερότητα(είμαστε ο καθείς μόνος του,διαφορετικοί αλλά τόσο όμοιοι...)