Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

COMMENT ΣΤΟΝ Ν.ΞΥΔΑΚΗ( ''Καθημερινη'')

”Να συντασσόμαστε με τα εφαρμόσιμα”, είπε πρόσφατα ο Badiou σε μια συνέντευξη του. Πώς αυτό σχετίζεται με την σκανδαλολογία περί δημοσιογραφίας και γενικού ισοπεδωτισμού;
Η συσχέτιση είναι άμεση: ναρκισσισμοί και νευρώσεις ,οδηγούν κάποιους στο κυνήγι του μή εφικτού αναγνωρίσιμου, του ασήμαντου κοινοποιημένου.Αυτά τα παθογενή φαινόμενα, μπορούν να οδηγήσουν σε προβληματικές κοινωνικές καταστάσεις.
Στην χώρα αυτή υπάρχει μια όψιμη εκδοχή του αμερικανικού ονείρου και ο δημοσιολόγος και έχων πρόσβαση σε δίκτυα ενημέρωσης, απο-δικτυώνεται αυτόματα,μηχανικά( σχεδόν απενεργοποιεί την ιδιότητα του πολίτη και γίνεται τροφοδότης ατομικών συμπτωμάτων)
Θα το κάνω πιο απλό: πολλοί ,στο γυαλί και στις στήλες ,φοράνε μανδύες και προσωπεία κοινωνικής συμμετοχικότητας, ενδύονται ρόλους διαμορφωτών και καθοδηγητών, ενίοτε και κατα φαντασίαν ασθενών( ρωτάει προσκεκλημένη, τον Μάκη:” Γιατί κατηγορήσε;” ,”Για τίποτα!” λεει αυτός, ” Και τότε για ποιό λόγο απολογείσαι’;;;” )Ο διάλογος ,ήταν οτι πιο σημειολογικό έχω ακούσει στα παράθυρα της εσωστρεφούς τηλεοπτικής κοινότητας...
Πολιτική και δημοσιογραφία,αλληλοκαλύπτονται και αυτοκτονούν: θαμπωμένοι απο την γοητεία των μετρήσεων αυτής της μεγάλης ψευτο-σημαντικής ”κοινής γνώμης”, οδηγούν την ατομική συνείδηση σε ομογενοποιημένες ατραπούς σκέψης.Σκεφτόμαστε ,ακούγοντας και βλέποντας αλλότρια και ταυτόχρονα τόσο οικεία πράγματα. Υπάρχουν στιγμές, που τα ρπόσωπα των καναλιών,μοιάζουν δικοί σου άνθρωποι, της οικογένειας, της παρέας.Το ερώτημα είναι απλό:ποιός θα ήθελε να έχει φίλο τον Πρετεντέρη (πχ) και συγγενή τον… Γιακουμάτο;Να ψυχογραφούμε και να απογυμνώνουμε τους καθιστούς απέναντι μας, που αποκτούν μια άλλη διάσταση της προσωπικότητας τους, πίσω απο το γυαλί που μας συντροφεύει στις ώρες ξενοιασιάς του σπιτιού μας. Μόνο ετσι θα κατανοήσουμε έννοιες όπως Πολιτική, Δημοσιογραφία, Λειτούργημα, Δικαιοσύνη…