Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

ΣΤΗΛΗ στην e-liberta.gr

Η διαστροφή, η επιθυμία και οι δήθεν

Πέμπτη 22/01/2009 22:11

Του Ηλία Καραβόλια *

Η παρατεταμένη ύφεση που φαίνεται να εξαπλώνεται ραγδαία και στην ελληνική κοινωνία, δυστυχώς θα βρει έναν ανέλπιστο σύμμαχο την νεοελληνική επιχειρηματικότητα, για τη οποία καλό είναι να ξεσκονίσουμε και τα συγγράμματα της Ψυχαναλυτικής Θεωρίας!

Πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, οικογενειάρχες ή ακόμα διαζευγμένοι με το βάρος της διατροφής, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σχεδόν μηδενικές οικονομικές δυνατότητες( δηλαδή χωρίς ρευστότητα ή σημαντική περιουσιακή κατάσταση) υποθήκευσαν πολλά ,και προσδοκούσαν -δυστυχώς-πολύ περισσότερα.

Μεγάλο μέρος του κοινωνικού συνόλου, εξακολουθεί να πέφτει θύμα -στην κυριολεξία- των μή ορθολογικών προσδοκιών κάποιων που επιθυμούν να πετύχουν στην ζωή. Δηλαδή να δείξουν ότι μπόρεσαν και αγόρασαν ακριβό αυτοκίνητο και σπίτι... Τυλιγμένες από την διαστροφική λογική της Eπιθυμίας του Δήθεν, αυτές οι προσδοκίες τροφοδοτούνται και παίρνουν οξυγόν απο την μαγική κάνουλα της τραπεζικής πίστωσης. Το δάνειο και το πλαφόν των επιταγών, αποτελεί τον βασικό σύντροφο της καθημερινής αγωνίας επιβίωσης για μικρομεσαίους και ελεύθερους επαγγελματίες.

Κάποιοι «εστήσαν» μπίζνα σε κλάδους υποτίθεται δυναμικούς και νομίζουν ότι θα επιβιώσουν. Κι ας είναι σε όλους τους κλάδους η επιβίωση θέμα τραπεζικής εξάρτησης. Μάζεψαν δίπλα τους «έμπιστα» στελέχη, νιώθοντας έτσι αφεντικά, αλλά δυστυχώς τους παρέσυραν και αυτούς στο όνειρο.

Οι 6 στις 10 μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, μετά του 2000, έχουν βίο μικρότερο των 3 ετών(στοιχεία ΙΟΒΕ και Ινσ/του Επιχειρηματικότητας).Τι σημαίνει αυτό, πρακτικά; Εκτός των ιδιοκτητών μιας μικρομεσαίας εταιρείας ,πολλοί υπάλληλοι-συνεργάτες της, ψάχνουν γρήγορα νέες δουλειές, χρεώνονται γρήγορα και γκρεμίζουν όνειρα ,γάμους, οικογένειες.

Το χειρότερο: Αρρωσταίνουν ψυχικά και βιολογικά και βρίσκονται χωρίς να το ξέρουν αντιμέτωποι με τον διαστροφικό πυρήνα της επιθυμίας για κέρδη και καταξίωση.

Δεν είναι ακριβώς ο καρκίνος του χρήματος και το ηλίθιο κυνήγι του, ο μόνος παράγοντας ανορθολογισμού στα σχέδια ενός νεοέλληνα που επιχειρεί να στήσει ένα μαγαζί πάσης φύσεως. Είναι κάτι πιο βαθύ. Κάτι που σχετίζεται με τις στρεβλώσεις του συστήματος και το πώς αυτές συμβάλλουν στην διαμόρφωση φαντασιακών επιθυμιών στο άτομο.

Αυτή η δίψα για επιτυχία και καταξίωση κάποιων, που δεν αναγνωρίζουν τον κίνδυνο προς το ευ ζην γίνεται φορέας αρνητικών αποτελεσμάτων στην ζωή πολλών άλλων ανθρώπων.

Η Ελληνική οικονομία στηρίζεται στα πήλινα πόδια της έμφυτης δαιμονιακής τάσης του Έλληνα να τα καταφέρνει ,έστω και με δυσκολίες. Όμως το γονίδιο του αλά... Ωνάση πλουτισμού, έχει προσβληθεί από τον ιό της παγκοσμιοποίησης ,των πολυεθνικών, των χρηματιστηρίων, των ισχυρών τραπεζιτών. Από την παρασιτική δημιουργία κερδών για τους ισχυρούς ρυθμιστές της κυκλοφορίας του χρήματος.

«Αν έχεις μόνο ιδέα και φαντασία, χωρίς καλή γνώση Μακροοικονομικής θεωρίας και όχι κατ’ ανάγκη διοίκησης επιχειρήσεων ,τότε γίνεσαι θύμα της θηλιάς που το δανεικό χρήμα του νόμιμου τοκογλύφου(τράπεζα) έχει περάσει στον λαιμό σου ,χωρίς να το καταλάβεις.

Και δυστυχώς παρασέρνεις και ανθρώπους που τους πούλησες όνειρά για μεγάλα γραφεία και ανάπτυξη με καλύτερους μισθούς, ενώ στην ουσία , σε αυτούς κάνεις προβολή της ανασφάλειας σου για το αν αυτό που σχεδίασες, στέκει και θα σου αποδώσει».

Αυτά τα λόγια είπα πρόσφατα σε φίλο που θέλει να επιχειρήσει να εξέλθει από την γενιά των 700-1000 ευρώ.

Δεν προτείνω να παραμείνει κανείς σε αυτήν την γενιά, σε αυτήν την τάξη. Αλλά αν επιχειρήσει να αλλάξει οικονομική τάξη σήμερα, οπωσδήποτε εκτός από τα σκαλιά της εφορίας που θα διαβεί για έναρξη ΟΕ,ΕΠΕ κ.α μικροκαπιταλιστικών ψευδοεγχειρημάτων, καλό είναι να επισκέπτεται και το πρακτορείο του ΟΠΑΠ, γράφοντας Λόττο ή Τζόκερ: Τουλάχιστον τα τυχερά παιχνίδια σου δίνουν ρευστότητα ελπίδας χωρίς να σου ζητάνε τοκογλυφικά ποτέ να την ξεχρεώσεις. Εκτός και αν εθιστείς στον τζόγο και την τεμπελιά!



Ανάλυση: Σενάριο-Θρίλερ για την ελληνική οικονομία.

Δευτέρα 19/01/2009 22:50

Του Ηλία Καραβόλια *

Οι Financial Times, το αναφέρουν από χθες ξεκάθαρα: η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει τον αδύναμο κρίκο της Ε.Ε και το ξήλωμα της ΟΝΕ, που διακαώς επιθυμούν κέντρα εκτός Ευρώπης, να ξεκινήσει από την ανικανότητα της ελληνικής οικονομίας για σύγκλιση με τις χώρες της Ευρωζώνης.

Η διεθνής κρίση βρίσκει την Ελλάδα ανοχύρωτη πόλη, ανίκανη να προστατεύσει στόχους του ελληνικού προϋπολογισμού για το 2009 και να τιθασεύσει μεγέθη όπως το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος.

Το πρόβλημα είναι καθαρά πολιτικό: οι αυτόματοι σταθεροποιητές της οικονομίας που κυρίως οι κυβερνήσεις Σημίτη κατάφεραν να εγκαταστήσουν στον οικονομικό σχεδιασμό της χώρας, φαίνεται να μην υπάρχουν πιά…

Στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή, ένα είναι το κύριο χαρακτηριστικό : οι αποκλίσεις των στοχευμένων μεγεθών , τόσο σε επίπεδο κρατικού προϋπολογισμού, όσο και σε επίπεδο παράθεσης στοιχειών στην Κομισιον.

Η ελληνική οικονομία μπαίνει ,και επίσημα πλέον σε περιπέτειες, όχι μονό ελέω υποτιθέμενης συνωμοτικής κίνησης των Financial Times και της Wall Street Journal, αλλά και λόγω του φόβου μεγάλων διαχειριστών διεθνών κεφαλαίων (venture capitals ,private equities, hedge funds) να ποντάρουν στην ελληνική οικονομία.

Η αναστρεψιμότητα της κατάστασης είναι θέμα επανασχεδιασμού της Οικονομικής Πολιτικής. Χρειάζεται , δυστυχώς ένα Νέο Πρόγραμμα Σταθερότητας, μια Εναλλακτική Δημοσιονομική Διαχείριση . Ας το αποκαλέσουμε Νέο Αναπυξιακό Μοντέλο .Πυρήνας του; ο Έλληνας πολίτης και η θέση του στο νέο ασταθές παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, ίσως πλέον και στο ρευστό οικοδόμημα της ΟΝΕ και της Ε.Ε…

Ο Ηλίας Καραβόλιας είναι Αναλυτής Διεθνών Οικονομικών, Σύμβουλος Συγχωνεύσεων – Εξαγορών.

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

ΣΤΗΛΗ ΣΤΗΝ e~liberta.gr

Οι Πόλεις και τα Νοήματα...

Τετάρτη 10/12/2008 17:18

Του Ηλία Καραβόλια*

Τούτες τις ώρες, ούτε η έννοια της Αναρχίας ούτε η αντιεξουσιαστική δράση, μπορούν να παράγουν νόημα...
Ας ακούσουμε λίγο τους ποιητές, ας αφεθούμε στους στίχους τους...
Οι μεγάλες πόλεις δεν έχουν τίποτα το αληθινό...
Είναι καταραμένες γιατί οι νέοι προσπαθούν -ανικανοποίητοι-να ζήσουν...
Και δεν γνωρίζουν τελικά ,γιατί υποφέρανε...
Πορεύονται στην τύχη, εξευτελισμένοι από την προσπάθεια να υπηρετούν χωρίς πάθος πράγματα, στερημένα νοήματος...
Οι πόλεις δεν έχουν τίποτα το αληθινό και οι νέοι της ,σημαδεμένοι από την σφραγίδα μιας αγωνίας δίχως νόημα, γυμνωμένοι από όλα, δυστυχώς έβαλαν κουκούλες...
Οι πόλεις και οι άρχοντες τους, σκέφτονται μονάχα τον εαυτό τους, αναλώνουν την νεολαία-κυρίως-στην δίνη τους…
Τα πάντα τους προσβάλλουν και τους αηδιάζουν...
Το μάτι της εξουσίας γυάλισε απότομα...
Αλλά τα νοήματα των καιρών, υψώνονται πανίσχυρα ,χτυπούν στα μάτια: είναι νοήματα φλεγόμενα



Φθηνό Χρήμα - Ακριβές Επιθυμίες…

Τετάρτη 17/12/2008 14:07

Του Ηλία Καραβόλια

Επειδή χθες, με τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού από την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ στο 0,25, ζήσαμε μια ιστορική στιγμή στην παγκόσμια οικονομική σκηνή (το χρήμα έγινε το... φθηνότερο όλων των εποχών!) αξίζει να σταθούμε λίγο στην βαθύτερη σημασία του φαινομένου,στην κοινωνιολογική διάσταση αυτής της μονεταριστικής παρέμβασης στις κοινωνίες.
Αυτό που επιβάλλουν οι στιγμές είναι, σε επίπεδο διαχείρισης Οικονομικής Πολιτικής, συγκεκριμένο, για κάθε κοινωνία, κυρίως για την ελληνική, που ζει σε αναβρασμό και ανασφάλεια. Η συγκεκριμένη αναφορά, δεν παραπέμπει, παρά στο αυτονόητο: Επιβάλλεται μια επαναστατική θέσπιση ατομικών Φιλοδοξιών. Μια διαπίστευση ατομικής συνεισφοράς στον τόπο από αυτούς που θέλουν να χαράσσουν οικονομική πολιτική...
Το φθηνό χρήμα, για νοικοκυριά, επιχειρήσεις, κράτη συνεπάγεται και υψηλό επίπεδο στρατηγικής διαχείρισης. Όχι ιδεολογικο-κομματικά προτάγματα και θεωρίες, αλλά... Μυαλά, Ικανότητες, Συνθετικούς Διανοητές της Πολιτικής Οικονομίας .
Το φθηνό χρήμα, είναι παγίδα για τις κοινωνίες. Οι τραπεζίτες μπορούν να το διοχετεύσουν όχι για την ανάπτυξη, αλλά για την επιδείνωση της κρίσης, αφού αυτοί έχουν πλέον την κρατική προστασία όταν φθάσουν στα όρια του κινδύνου.
Πρέπει αυτοί που χαράσσουν οικονομική πολιτική να αποτελούν μια «Ένωση Εγκεφάλων», Ένωση Διαβασμένων, Δοκιμασμένων, με διαχειριστικά αποτελέσματα σε κυβερνητικές θέσεις ή σε παραγωγικά πόστα ιδιωτικού ή κρατικού χώρου. Για να μην ξαναχρεωθούν οι κοινωνίες, όπως η ελληνική που παρασύρεται εύκολά στις Ακριβές Επιθυμίες, απαιτείται πλέον για την τύχη του τόπου να υπάρξει μια ..δικτατορία των Βιογραφικών!
Αν λοιπόν το χρήμα έγινε χθες φθηνό, εμένα τουλάχιστον οι επιθυμίες μου έγιναν ακριβές. Δεν επιθυμώ να διαφεντεύομαι από ανθρώπους με αραχνιασμένες βιβλιοθήκες στα σπίτια τους. Δεν επιθυμώ να «εξουσιάζομαι» από «επαγγελματίες» Πολιτικούς.
Επιθυμώ να με κυβερνούν Επιστήμονες της Οικονομίας και του Κοινωνικού Οφέλους. Επιθυμώ να γίνει κλειστό επάγγελμα, μη προσβάσιμο για τους «φελλούς», η πολιτική ενασχόληση. Και κυρίως η διαχείριση της Οικονομικής Πολιτικής.
Επιθυμώ το αυτονόητο: να μην προσβάλλεται η νοημοσύνη μου από την ασυλία του τραπεζικού καρτέλ και των πολυεθνικών, αλλά να διαλέγω ικανούς ώστε να εποπτεύω τις Αξίες τους μέσα από το Αποτέλεσμα.
Μπορεί να μην είμαι πολύ συγκεκριμένος, ομως δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκεκριμένο σε αυτήν την περίοδο της οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας, από την επικίνδυνη παρουσία και επικράτηση των ανεύθυνων, στις υπεύθυνες θέσεις...
Το φθηνό χρήμα που πάνε να διοχετεύσουν ξανά οι Αμερικανοί στην ανθρωπότητα, κάνει την Πολιτική, αναγκαία συνθήκη για τις κοινωνίες.