Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

Ένα αναγκαίο άλμα προς το μέλλον: η Πράσινη Τράπεζα

Η συζήτηση έχει ξεκινήσει διεθνώς- εδώ και πολύ καιρό- , οι διαθέσεις όλων μοιάζουν θετικές , η χρηματοπιστωτική υποδεικνύει νέα μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης και έτσι η έννοια της πράσινης οικονομίας, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νέας εποχής.
Κάθε χώρα προσπαθεί αν διαμορφώσει ένα πλάνο ενεργειακής και οικονομικής μετάλλαξης, με βάση τις περίφημες ΑΠΕ( ανανεώσιμες πηγές ενέργειας). Οι πυλώνες όμως κάθε οικονομικού μοντέλου , στηρίζονται στα πήλινα πόδια των πιστωτικών ιδρυμάτων, που σχεδόν παντού καρκινοβατούν.
Η Ελλάδα, χώρα που υπήρξε κάποτε εντάσεως φυσικού κεφαλαίου( μην ξεχνάμε ότι ήμασταν ουσιαστικά ΄΄αγροτική οικονομία΄΄ μέχρι και πριν 20-30 χρόνια) μπορεί σήεμρα να συνδυάσει την προοπτική εξόδου από τον φαύλο κύκλο της στασιμότητας, με μία μεταρρυθμιστική τομή στο τραπεζικό σύστημα .
Το Ελληνικό Δημόσιο, οι Συνεταιριστικές Τράπεζες , καθώς και η Αγροτική Τράπεζα, θα μπορούσαν με την περίφημη μέθοδο των ΣΔΙΤ( συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) να ταράξου τα νερά στην ΝΑ Ευρώπη, δημιουργώντας την μεγαλύτερη Green Bank στην περιοχή !
Σύμφωνα με τις τωρινές κεφαλαιοποιήσεις Αγροτικής τράπεζας και Συνεταιριστικών τραπεζών και με μια γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μετά την συγχώνευση , που θα καλυφθεί εξ ‘ολοκλήρου από το Δημόσιο , η ελληνική Green Bank θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο της Πράσινης Οικονομίας στην ευρύτερη Βαλκανική ζώνη.
Η έννοια της «Πράσινης Τράπεζας», ενός ιδρύματος παροχής κινήτρων και μέσων για «πράσινες επενδύσεις», με κύριο χαρακτηριστικό την ευελιξία, θα μπορούσε ενδεικτικά να κάνει τα ακόλουθα :
-Να χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα για παραγωγικές επενδύσεις σε ΑΠΕ με τις ανάλογες παροχές σε φορολογικά και αναπτυξιακά κίνητρα για καθαρές πηγές ενέργειας, με μακροπρόθεσμη προοπτική στην ελαχιστοποίηση τής χρήσης υδρογονανθράκων (Φωτοβολταϊκά, Ανεμογεννήτριες, Υδροηλεκτρικά, Γεωθερμικά, Ανακύκλωση, Βιομάζα κ.α)

- Να χρηματοδοτεί προγράμματα ΑΠΕ προερχόμενα από Νομαρχίες και Δήμους, περνώντας κεφάλαια απευθείας από τον Δημόσιο Προϋπολογισμό στην Ενεργειακή Οικονομία ( public ‘bridge financing’), κυρίως σχέδια εκσυγχρονισμού των διακλαδώσεων μεταφοράς και διανομής

- Να επιδοτεί με χαμηλό κόστος ( eco- επιτόκια) την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
- Να δημιουργήσει μια σειρά eco- Προιόντων( πχ. Ομόλογα Καινοτομίας ,δάνεια για υβριδικά αυτοκίνητα, στεγαστικά προγράμματα για ενεργειακά σπίτια και οικολογικά κτίρια ) των οποίων οι πρόσοδοι θα χρησιμοποιούνται στη χρηματοδότηση προγραμμάτων ΑΠΕ.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη αμερικανικού πανεπιστημίου, το 43% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι θα προτιμούσαν να κάνουν συναλλαγές με μια Πράσινη Τράπεζα, όχι μόνο λόγω οικολογικής συνείδησης, αλλά και για λόγους επενδυτικούς /αποδοτικούς!

Είναι ο καιρός κατάλληλος τόσο για μια πρωτοποριακή συγχώνευση στον ασθμαίνοντα τραπεζικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας( όλοι μιλάνε για την ανάγκη συγχωνεύσεων και την απαιτούμενη συρρίκνωση του ανταγωνισμού ) ,όσο και για ένα ποιοτικό άλμα προς το μέλλον, όσο αφορά το περίφημο μοντέλο της Πράσινης Οικονομίας. Μόνο με ‘πράσινες πιστώσεις ‘ και ορθολογικό σχεδιασμό θα αποδώσει η αξιοποίηση της πλούσιας σε ΑΠΕ χώρα μας.
Ας ρίξουμε την καύσιμη ύλη-που λέγεται χρήμα-στο ντεπόζιτο της φύσης που μας χαρίζει αυτός ο τόπος….

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

H Θλίψη που δεν γίνεται Πράξη...

(Ευχαριστώ την συγγραφέα Νέλλη Ψαρρού για ένα σχόλιο της και την θαυμάζω για την κοφτερή σκέψη της. Εξαιρετικό το νέο της βιβλίο,Ταξίδι στη Σαμοθράκη-Ένα Πολιτικό ημερολόγιο, μια πραγματεία για την έλλειψη αυθεντικής πολιτικής στην σύγχρονη Ελλάδα)

Πρώτη φορά κάποιος έπιασε την ....θλίψη μου μέσα απο το blog και
παραβιάζει με σκληρό τρόπο, ερμητικά κλεισμένες πόρτες του αυτοσεβασμού μου...
Ανάμεσα στην αναπαραγωγή της μοναδικής ζωής του καθενός και την ατομική εργασία , την προσωπική δράση και πράξη, υπάρχει ένα αγεφύρωτο χάσμα...
Ο Adorno έλεγε οτι η επίγνωση της εμπλοκής μας στην ζώη και η ευτυχία της ελάχιστης ελευθερίας, κρύβονται μέσα στην Γνώση...
Η αλήθεια είναι οτι η καθυπόταξη της ζωής στην διαδικασία παραγωγής ,επιβάλλει ταπεινωτικά στον καθένα κατι απο την απομόνωση και την μοναξιά...
Δεν υπάρχει αναγκαστική διέξοδος απο την εμπλοκή που γεννάει η ελευθερία :το μόνο που μπορέι να κάνει ο καθένας υπεύθυνα είναι να αρνηθεί την ιδεολογική κατάχρηση της ύπαρξης του...
Προσωπικά, έχω κόψει την συνηθεια να εξάπτωμαι, γράφοντας ...θλιμμένα! Περίπου σαν να εκδιδω συναλλαγματικές γαλήνης για το καλύτερο...
Οσο η κοινωνία της ορθοπεταλιάς απαιτεί απο τα καταναγκαστικά μέλη της να ...ομολογούν τα πάντα( στα βιβλία, στα άρθρα, στο δίκτυο)τόσο η διανοητική ροπη προς τα κάτω δεν θα σημαίνει απαραίτητα και αποχή απο την καταγγελία, τον μηδενισμό, την απαισιοδοξία...
Το δοχείο των ιδιωτικών, μυστικών και απαισιόδοξων σκέψεων,νιώθω οτι είναι οχημα για να αποκρυσταλλώσω την δική μου αίσθηση εαυτού...
Γράφω ,ενίοτε σημαίνει και οτι καταγράφω την εναλλακτική εκδοχή της ζωής μου και του κοσμου..

Where everything is bad,
it must be good to know the worst...
Just know it, before doing something

F.Bradley

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Οι αλυσίδες και η φαντασιακή ελευθερία...

Πώς οταν σε περιτρυγιρίζουν τόσα ΄΄άκοπα΄΄ κέρδη , τόσες προμήθειες ,εσύ να αποφασίσεις να αφοσιωθείς στο μεροκάματο;Πως να παρατήσεις αυτό το videogame στο play station της καθημερινότητας;
Εζησα ξανά στο κελί, στην μικροφυσική του Κεφαλαίου...
Μέσα απο μια εργασία σε excel ,ως τεστάρισμα για ένα πόστο ευθύνης( αλλά χαμηλών αμοιβων φυσικά!) έδωσα τον χρόνο μου ώς βορά σε υποψήφιο εργοδότη, Αμερικάνικο κεφάλαιο..
Εκέι, στα excel και στα συστήματα των υπολογιστών μέσα στις πολυεθνικές βρίσκεταιτο κελί που φοβάμαι, στην οθόνη των διεθνοποιημένων εταιρειών που εργάστηκα...
Ο διχασμένος εαυτός απο την αλυσίδα της καταναγκαστικής εργασίας, προσπαθεί να ισορροπήσει αναμεσα στην ελευθερία που γεννά ανασφάλεια και στην εξαρτημένη εργασία που ψευδαισθητικά παράγει ασφάλεια και ουσιαστικά γεννάει σκλαβιά..
Η ζωή ως ένα συνεχές hedging ( αντιστάθμιση) της φαντασιακής μας ελευθερίας επιλογών...
Η εξουσία και το κεφάλαιο, με τα ιερογλυφικά τους, ουσιαστικά τις σύγχρονες αλυσιδες του ατόμου ( ΑΦΜ, αριθμός ασφάλισης,υπέυθυνες δηλώσεις,pin,κωδικοί κ.α)
κάνουν αφόρητη την συναλλαγή με τον μεγάλο Άλλο , με τον Νόμο, με το Πρέπει...