Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Summary of the lecture at the London Greek Business Community ,London,29/3/2010

1. The Myth of the Governmental Hand...

´´There is no disagreement that we need action by our government,a recovery plan that will help to jumpstart the economy´´


With all due respect Mr.President, that is not true....

Notwithstanding reports that all economists are now Keynesians andthat we all support a big increase in the burden of Government but I do not believe that more government spending is a way to improve economic performance.
More government spending by Hoover and Roosevelt did not pull the United States economy out of the Great Depression in the 1930s. More government spending did not solve Japan's "lost decade" in the 1990s. As such, it is a triumph of hope overexperience to believe that more government spending will help the U.S. today. To improve the economy, policymakers should focus on reforms that remove impediments to work, saving, investment and production. Lower tax rates and a reduction in the burden of government are the best ways of using fiscal policy to boost growth.

2. The pseudo-intellectual Keynesianism- Six Fundamental Errors of the Current Orthodoxy

Relative prices.
The rate of interest.
Capital and its structure.
Malinvestments and money pumping.
Regime uncertainty.

3. The exit strategy for the policymakers(3T)

Timing: when should fiscal and monetary tightening begin?

Tactics: starting by cutting budget deficits or by raising interest

Τechnique: how will central banks go about the tightening monetary

Policy makers have to distinguish between relative and absolute price movements, while also linking broad price increases to money and credit expansion. They have to evaluate developments in key asset markets properly and quickly

4. Stimulus Packages and the new assumptions.

Let G = increase in government spending
1-á= value of a dollar of government spending (á measures the
inefficiency of government)
Let f equal the fraction of the output produced using "idle"
Let ë be the relative value of "idle" resources
Let d be the deadweight cost per dollar of revenue from the taxation required to pay for the spending

So, when Will the Stimulus Add Value?

- The net gain is the value of the output produced less the costs of the inputs and the deadweight loss
- In terms of the previous notation we have:
Net Gain = (1-á)G -[(1-f)G + ëfG] -dG
Net gain = (f(1-ë) -á-d)G
A positive net gain requires that: f(1-ë) > á+d

Difference of opinion comes from different assumptions about f,e,a

With these parameters the stimulus package is likely to be a bad idea!

5.Questions for the policymakers

-If it is difficult to summon the political courage today, why will it be easier tomorrow?

-How the governemnets have to use their regulatory and supervisory
powers to deal with various types of prices inflation?

-How they should incorporate a view on asset prices into monetary
policy decision making?

-Is FED's or ECB's job to try and estimate the correct or fair value for asset prices!)

-Can they have predictions for a bubble in all asset markets at the
same time?

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010


Institute of Diplomacy and Global Affairs
Athens, Plaka, Ypitou 17b

Forhcoming event, 23 March 2010, 18.30 pm

''Governmental Hedonism''

Elias Karavolias, Economist

Η παγκόσμια οικονομία , από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και σήμερα, δέχθηκε την μεγαλύτερη ένεση κρατικού χρήματος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, με σκοπό την εξομάλυνση της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Χρήμα των φορολογουμένων από στις μεγάλες δυτικές κοινωνίες ,αλλά και στην Ελλάδα, διοχετεύτηκε στον τραπεζικό κλάδο, με το πρόσχημα να τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα και να μην καταρρεύσει η εμπιστοσύνη στις αγορές. Σε πολλές δε περιπτώσεις, υπήρξαν άμεσες κρατικοποιήσεις( AIG στις ΗΠΑ, Northern Rock στην Μ. Βρεττανία, κ.α), δηλαδή επανεμφάνιση του κράτους –σωτήρα(!) κατά πολλούς…
Στα μέτρα που προωθούνται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, πολλοί έσπευσαν να διακρίνουν την επάνοδο του «κρατικού παρεμβατισμού», την «επιστροφή του μαρξισμού» ή την αναπόδραστη πορεία προς ένα νέο κεϊνσιανισμό του 21ου αιώνα. Εξαιρετικά συμβολικό εδώ είναι το παράδειγμα του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας , Στόινμπεργκ, που στις 12/9/2009 χαρακτήριζε «πεταμένα λεφτά» αυτά που διοχετεύονται σε κεϊνσιανές ρυθμίσεις, αλλά ένα μήνα μετά δήλωνε ότι «ορισμένα τμήματα της θεωρίας του Μαρξ δεν είναι και τόσοι κακά».

Το επιχείρημα περί επιστροφής του κρατικού παρεμβατισμού στηρίζεται στην εξής απλουστευτική και βαθιά λαθεμένη εξίσωση (που, δυστυχώς, υιοθετούν και αρκετές συνετές φωνές ): οτιδήποτε κρατικό είναι εξ ορισμού κοινωνικά αποτελεσματικό και φιλεργατικό !
Ωστόσο, η οικονομική και πολιτική παρέμβαση του κράτους , όταν νομοθετεί ,όταν κρατικοποιεί, όταν αυξάνει ή περιορίζει τα δημόσια ελλείμματα, όταν αναπτύσσει επιχειρηματική δράση , έχει έντονα αρνητικά αποτελέσματα για τις κοινωνικές ισορροπίες και την εύρυθμη λειτουργία των ελεύθερων οικονομιών.
Στη βάση όλων αυτών, οι κρατικές παρεμβάσεις της περιόδου που ζούμε δεν συνιστούν ένα σύγχρονο ‘’ new deal’ ούτε μια επανεμφάνιση του κεϊνσιανισμού, ο οποίος ούτως ή άλλως, δεν ταυτίζεται απλώς και μόνο με τις αυξημένες κρατικές χρηματοδοτήσεις –επενδύσεις- επιχειρήσεις !

Τα βαθύτερα αίτια της χρηματοπιστωτικής κρίσης στις ΗΠΑ ,έχουν- όπως αναλυτικά και παραστατικά θα αποδείξουμε- την σφραγίδα του ‘’μακρυχέρη’’ κρατικού νομοθέτη και ρυθμιστή! Τα δημοσιονομικά ελλείμματα της νέας κρίσης που σέρνουν τις οικονομίες στην ύφεση, δεν είναι σίγουρα προιόν της ανεξέλεγκτης λειτουργίας των αγορών! Φορολογικές επιδρομές και κρατικοποιήσεις ιδιωτικών εταιρειών ή ανασυγκρότηση προβληματικών κρατικών οργανισμών, είναι το εύκολο φάρμακο των κυβερνήσεων στις στρεβλώσεις των αγορών…

Κανείς δεν αρνείται την ρυθμιστική και εποπτική παρέμβαση των κρατικών αρχών στις οικονομικές ανισορροπίες, ούτε την αναγκαία κρατική μέριμνα αναδιανεμητικής κοινωνικής πολιτικής. Κανείς επίσης δεν αρνείται την απληστία και την αλαζονεία μεγάλων -κερδοσκόπων και ισχυρών του χρήματος, όμως μέσα όμως από τις ‘’σωτήριες’’ δήθεν παρεμβάσεις , την αναγκαία λήψη μέτρων και την ψευδαισθητική πανοπλία που χαρίζει μια κυβέρνηση στους πολίτες της , ουσιαστικά χειροτερεύει την οικονομική λειτουργία των κοινωνιών και ευνοεί τους αληθινούς κερδοσκόπους( πολιτικούς –χειριστές της οικονομικής πολιτικής) να παίρνουν μέτρα ανεξέλεγκτα, χωρίς πυξίδα και γνώση των καταστάσεων .

Χρειαζόμαστε αγορές με κανόνες, όχι με αλυσίδες ,ώστε να μην επιταχύνεται η ύφεση στις οικονομίες, να μην λεηλατείται ο δημιουργικός μόχθος και πλούτος από την βάρβαρη φορολογία και την πολιτική της αφειδούς σπατάλης κρατικών πόρων.
Ακόμη και ο ίδιος ο Κeynes μας έδειξε οτι

΄΄ …είναι δυνατόν να βελτιωθεί η λειτουργία της οικονομίας του laissez-faire , αν η κυβέρνηση έχει τις πληροφορίες, την ικανότητα και τη θέληση να παρέμβει με την πολιτική της ,προς όφελος της κοινωνίας΄΄

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν έχουν οι κυβερνήσεις την ικανότητα και την θέληση να χειριστούν τις πληροφορίες των αγορών ! Εκτός και αν δεν μπορούν να δουν κάν τις πληροφορίες αυτές!

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

My paper...

Dealing with the ''psychological due-dilligence'', through behavioral game theory ,it is necessary to adopt a combination of psychological/sociological parametres with financial assumptions, for forecasting modelling in Funds, Private Equities,VC's .

Ι managed to combine some result-oriented assumptions for high -reliability forecasting ratios according to the modern risk factor's analysis for investments ' decisions .
The ''testing scenarios '' through mathematical economics and simulation, are based on the question

'' how to involve in a proposal structure for a deal, during due dilligence period, Exit Strategy Ratios with Projections and Valuation of current estimation ,in order to have more reliable and non-stochastic results from human decisions or non-financial criteria ''

In simple words:

''how to minimize the human feeling’s criteria according to the investment criteria ''

Τhe forecasting ( interactive ) model is based on some emotional and intelligence decision parameters like:

- Οverconfidence
- Pessimism/ Optimism
- Cooperation bias

and on some finacial parameters ,like :

- Base case IRR & cash flows
- Variation IRR & cash flows

So, either a Prιvate Equity , a Fund , a VC, or an individual investor , during due dillingence and decision period ,they need to adopt the interaction of human and financial assumptions for the projections and the expected figures like : ( tested from algorithm's time series for projects < 100 millions )

- Entry value for PE (deal total/EBITDA )
- Entry value for PE (based on Yr 1-5 EBITDA)
- Entry Fund risk to last 12m EBITDA
- Exit PE (base case Yr 3 EBITDA)
- VC multiple of investment on exit
- Net debt projections( pre-deal )

After the above, the valuation model can show to us the effect of human’s mistakes in changing the financial variables on the exit value and IRR .

Talent, experience, and tendency for non-rational or rational investment decisions are not following the traditional decision makinf or risk management assumptions, especially nowadays , where the financial crisis remind us the neccessity of research and development in behavioral finance and economic psychology.

Elias Karavolias

Director of Upgrade London Partners

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010


''Ο ένας χρωστάει στον άλλο και οι δυο μας στο μέλλον...''

Η λογική του Χρέους τέμνεται με την λογική του χρόνου ακριβώς εκεί που η επιθυμία συναντάει το Συλλογικό.

Η Οικονομία της διαχείρισης των επιθυμιών μετατρέπεται σε Οικονομία διαχείρισης των αναγκών.

Οι ανισότητες( ηταν καλυμμένες και σχεδον αφανείς) ήλθαν στην επιφάνεια και οι ταξικές διαφορές που ποτέ δεν είχαν πάρει μορφή, ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ εντελώς απο την σύγχυση επιθυμίας/ανάγκης, μέσα στον χρόνο..
Τα άτομα θα απομονώνονται όλο και περισσότερο και δεν θα ακολουθούν ουτε ακραίες φωνές οργής ή χιτλερικής υστερίας...
Προβλέπω πολύ μεγάλη περίοδο αφασίας και αδράνειας, μια ύφεση αντίδρασης και μια συνεχή έξαρση της ατομικότητας έναντι του Συλλογικού.

Καμία Αριστερά ή κανένα κινηματικό ιστολόγιο ή ρεύμα κοινωνικό δεν μπορεί να μετατρέψει ξανά τις Ανάγκες σε Επιθυμίες.Ακόμη και η γενιά των 18άρηδων, πρόλαβε και μπήκε στο Επιθυμητό, δεν ένιωσε στις δυτικές κοινωνίες την ανέχεια, την κακουχία...

Θα επιβιώσει ο ναρκισσιμός των μικρών διαφορών και θα θρέψει ξανά την υπεροχή όσων μεταφέρνουν στους λογαρισμούς τους κέρδη απο την μετακύλιση ζημιών στις κοινωνίες...

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Tαγίπ Ερντογάν!

Με αφορμή τα δήθεν αναγκαία μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα και την εγκληματική άγνοια για επιτάχυνση της ύφεσης που αυτά συνεπάγονται, θέλω να παραθέσω μια άποψη.

Σε μια Οικονομία ''μνησικακίας'' υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση γνωρίζει πολλά και είναι αρκετά αξιόπιστη ώστε να προσαρμόζει την πολιτικής της σύμφωνα με τις διακυμάνσεις των αγορών και της οικονομικής δραστηριότητας, και εκείνοι οι οποίοι δεν τρέφουν τέτοια εμπιστοσύνη στις ικανότητες της κυβέρνησης ή δεν της αναγνωρίζουν τέτοιες προθέσεις !

Στα μέτρα που προωθούνται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, πολλοί έσπευσαν να διακρίνουν την επάνοδο του «κρατικού παρεμβατισμού», την «επιστροφή του μαρξισμού» ή την αναπόδραστη πορεία προς ένα νέο κεϊνσιανισμό.

Εξαιρετικά συμβολικό εδώ είναι το παράδειγμα του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στόινμπεργκ, που στις 12/9 χαρακτήριζε «πεταμένα λεφτά» αυτά που διοχετεύονται σε κεϊνσιανές ρυθμίσεις, αλλά ένα μήνα μετά δήλωνε ότι «ορισμένα τμήματα της θεωρίας του Μαρξ δεν είναι και τόσοι κακά».

Βλέπουμε όμως οτι οι δικοί μας νεοσοσιαλιστές άρχοντες, δεν σπούδασαν καθόλου Barro-Ricardo(αρνητική επίδραση στα κρατικά έσοδα απο την φορολογία) ούτε και γνωρίζουν την εκδοχή του αναγκαίου μίγματος νομισματικής/δημοσιονομικής πολιτικής. Φυσικά ,εκεί που τέμνονται οι καμπύλες αδιαφορίας των πολιτών με τις καμπύλες επιθυμιών των κυβερνώντων, υπάρχει ανισορροπία!

Στην περίπτωση Παπανδρεόυ ,που ευφυώς υιοθετεί την συνωμοσιολογία γερμανο-τραπεζικού λόμπι και της συντονισμένης λύσσας κερδοσκόπων, ας συμβουλευσει και τους Βρετανούς μιας και απο χθές υποφέρει και η στερλίνα (σε λίγο καιρό θα πάρει μέτρα και ο Μπράουν.)!

Η αλήθεια είναι , για να μην αδικούμε τον πρωθυπουργό,οτι λογικά υπάρχει πακέτο διάσωσης απο την Ε.Ε και απλά τού είπαν να το ανακοινώσουν μετά τα δικά του μέτρα, ωστε να ρεφάρουν για την κάλυψη (Μπαρόζο) που έδιναν καιρό στον Καραμανλή.

Όπως είπε και ό Λαζόπουλος, μόνο πολίτες βρίσκουν στον δρόμο τον πρωθυπουργό και τουλένε οτι δίνουν μέχρι και τον μισθό τους για την χώρα ! Τραπεζίτες, επιχειρηματίες δημοσίων έργων και κρατικοί λειουργοί, δεν περνάνε φαίνεται καθόλου απο την Ηρωδου Αττικού ,οταν εξέρχεται αυτος του Μαξίμου!

Αυτό που πρέπει να προσέξουμε -και προσπαθώ να το δείξω καιρό τώρα- είναι οτι ο ηδονισμός της κρατικής παρέμβασης γίνεται το ίδιο επικίνδυνος με την ξέφρενη επίθεση στα χαμηλά εισόδήματα και την εξόντωση της κοινωνίας. Πιο συγκεριμένα: μοιάζει αναπόφευκτο οτι μόνο με μέτρα μακρο-ασφάλισης εντός τής κερδοσκοπικής θύελλας (δηλαδή πριν 2-3 μήνες) μπορείς να καλμάρεις
την απαίτηση των δανειστών και την πίεση τους, για να στραγγίσεις την κοινωνία.

Αλλά οι διακυμάνσεις των spreads ,είναι οι σχεδόν απόλυτοι δείκτες της απίθανης άγνοιας που υπάρχει στα υψηλά κλιμάκια της διαχείρισης του δημοσίου χρέους!

Καλό θα ήταν να αφήσουν κατα μέρος , ο Παπανδρεόυ και ο Παπακων/νου ,τα ταξίδια και να καταλάβουν οτι το συναίσθημα δεν το αξιολογούν ως κεφάλαιο οι κερδοσκοπικές αγορές !

Ας αφήσουν και τα συνωμοσιολογικά μας σύνδρομα και να καταλάβουν οτι 5 μήνες χάθηκαν χωρίς να γίνουν τρία αυτονόητα πράγματα, με βάση τις βασικές αρχές διαχείρισης χρέους:

1.Συναλλαγματικός εκβιασμός των ευρωπαίων κατόχων του χρέους μας -δηλαδή πωλήσεις ομολόγων σε Κίνα με ρήτρα δολαρίου..

2. Sovereign fund απο κράτος-εφοπλιστές -
ξένους ιδιώτες,με αντάλλαγμα ΕΡΓΑ ΑΛΗΘΙΝΑ στην χώρα-άκόμη και με τιτλοποίηση ή ιδιωτ ικοποίηση κρατικών εταιρειών ή περιουσίας

3.Πίεση στην Ε.Ε για έκδοση έκτακτου ευρωομολόγου - με βάση τον εκβιασμό για πωλήσεις ομολόγων σε Κινέζουνς - για τις χώρες με δυναμικό έλλειμα και χρέος μή βιώσιμο(deficit index-linked national bonds).

Μια κυβέρνηση εκτός απο policymaker πρέπει να άσκεί και debt management hedging ,refinancing ! Aν δεν μπορούν, ας βάλουν την Τράπεζα της Ελλάδος να το κάνει,αφού βάση νόμοθεσίας εκτός απο νομισματική πολιτική μπορεί και να ''συστήνει'' μέτρα διαχειριστικής πολιτικής χρέους και αγορών ομολόγων( ο ΟΔΔΗΧ έπρεπε να αποτελείται απο στελέχη διεθνούς πείρας, με διασυνδέσεις στους κερδοσκοπικούς κύκλους και η ΤτΕ να εποπτεύει τις συναλλαγές τους, ώστε να μην έχουμε φαινόμενα σαν του νέου Διαχειριστή στον ΟΔΔΗΧ, Χριστοδούλου, που ανακρίνεται την άλλη εβδομάδα απο την SEC για τον ρόλο του στην υπόθεση με το swap της Goldman Sachs στην οποία ήταν στέλεχος της όταν κάναμε την τράμπα το 2001!Ωραία πράγματα!

Αυτά που ζούμε είναι τά αποτέλεσμα της μαγειρικής με νεοκευνσιανές συνταγές και λίγη δόση μονεταριστικής λογικής.

Aν θέλουμε να ανήκουμε στην σχολή της αντικαπιταλιστικής οργής χωρίς να έχουμε εργαλεία -απο τα σπλάχνα του καπιταλισμού-να τον τιθασεύσουμε, πρέπει να ΜΑΘΟΥΜΕ πολιτικές διαχείρισης του φόβου και ανακατανομής επιθυμιών -ατομικών και συλλογικών.
Να αποκρούσουμε την μανία της επίθεσης του παρασιτικού κεφαλαίου στις κοινωνίες, σημαίνει να ασφαλιστούμε ως έθνη,κυνερνήσεις, επιχειρήσεις, ιδιώτες, με τα ίδια όπλα μαζικής καταστροφής που οι traders ομολόγων και χρεών παίζουν στα δάχτυλα τους τις κοινωνίες!
Ψηφίζουμε κυβερνήσεις υποτίθεται για να ασφαλιστούμε απο τον τουρμποκαπιταλισμό και τελικά γινόμαστε ρουλέτα και μπιλιάρδο για τους χρυσοδάκτυλους των χρηματιστηρίων διεθνώς.

Ας αφήσουμε τον μύθο της αναγκαίας δημοσιονομικής πολιτικής με μειώσεις μισθών και ανόδο ΦΠΑ και φόρων! Ας κινηθούμε στην λογική της ανάπτυξης, επιτέλους!

Να γινω κυνικός:φέρτε ξένο χρήμα και χρήμα ελλήνων εφοπλιστών στην χώρα κύριοι, να δουλεψει ο κόσμος ! Μιμηθείτε τον Ερντογάν! Αντιγράψτε τον! Και τους στρατηγούς βάζει φυλακή, και την ανεργία μειώνει! Ο άνθρωπος ''πουλάει'' την χώρα του στο διεθνές κεφάλαιο και κατάφερε να ξεχρεώσει την στήριξη του ληστρικού ΔΝΤ !Εμείς, αν ο μή γένοιτο, πάμε εκεί ή συνεχίσουμε να χρωστάμε στους νόμιμους τοκογλύφους, τί θα ''πουλήσουμε''?