Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Η Συστημική Αδράνεια στην Κρίση.

Μας καλούν πολλές φωνές - όλους μας- να απεργήσουμε,να μην εργαστούμε,να διεκδικήσουμε, να κινήσουμε την μηχανή της διαμαρτυρίας...Σύμφωνοι!
Αλλά δεν πρέπει όμως κάποτε να γυρίσουμε και τον τροχό της οικονομίας, τον ιμάντα του κέρδους, τον αγωγό της υπεραξίας που χωρίς αυτόν δεν αναδιανέμεται ο πλούτος ;

Μας καλούν να διαδηλώσουμε, αλλά και να στοχαστούμε. θα πρόσθετα να μελετήσουμε και το ''Δικαίωμα στην τεμπελιά'' του Λαφάργκ,αλλά και τα προλεταριακά μανιφέστα του ...πεθερού του (Μαρξ) καθώς και τους αγώνες των εργατών σε όλη την γή.
Και μετά ; Θα...ξανακαθήσουμε στα σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής: σε τράπεζες ,γραφεία, πολυεθνικές, δημόσιες υπηρεσίες, ωστε να εισφέρουμε τον χρόνο μας στο απρόσωπο εργοδοτικό καθεστώς, στο αντικοινωνικό και παρασιτικό κύκλωμα των τοκογλύφων της χρηματιστηριακής διεθνούς και των ντόπιων πολιτικών τους νταβατζήδων...

Ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση σύγχυσης της ελευθερίας επιλογής του Ατόμου να δρά εντος Αγοράς και Κοινωνίας , και της ...συμμετοχής του σε αυτές !
Και ενώ συνεχίζεται το σπιράλ αργού θανάτου των ατομικών επιθυμιών και των συλλογικών οραμάτων,όλοι παραβλέπουν οτι στην μηχανική των οικονομικών συστημάτων, δεν υπάρχει μια ...αριστερή (!) π.χ. θεωρία/ιδεολογία που να μπορεί σήμερα να γυρίσει σωστά τους ιμάντες του κέρδους και να αναδιανείμει πλούτο στις μάζες.
Στα δελτία των 8:00 ,νιώθουμε ότι το εξωτερικό συστημικό καθημερινό άγχος της υπερπροσπάθειας μετοικεί σε μεγάλο βαθμο εντός της δικής μας, διχασμένης υποκειμενικότητας, μεγαλώνοντας τον ατομικό φόβο μιας αποτυχίας ή της χρεοκοπίας ψυχής και περιουσιών...
Η δομική οικονομική κρίση που ζουν πολλές κοινωνίες ,αλλά κυρίως η νεοελληνική,
στηρίζεται και στην ενδοψυχική εμπλοκή,χαρακτηριστική της δήθεν συλλογικής
νοημοσύνης των ΜΜΕ.

Μια κατάσταση παθητικής αποδοχής των δρώμενων, οπότε και οι κοινωνίες...σερβίρουν στα μέσα αυτά που τις αποχαυνώνουν !

Η επικληση λοιπόν απο ακραίες φωνές για κινηματική συμβολοποίηση της
κοινωνικής δικαιοσύνης, δεν μπορεί να αποσοβήσει δομικές ανισορροπίες .
Όλοι μας , μετέχουμε σε αυτές τις ανισορροπίες που είναι μέρος της δομημένης και συντεταγμένης πολιτειακής οργάνωσης των ελέυθερων κοινωνιών.

Επιτέλους, ας θυμηθούμε την μεγάλη μαρξιστική συμβολή στην α-δυνατότητα του οργανωτικού Συμβολικού θεάτρου της ανατροπής: η προτροπή για τους προλετάριους να ενωθούν, ηταν περισσότερο σαν...ευχή του γεροΚάρολου, μάλλον απωθημένη, προιόν της εσχατολογικής του προσέγγισης για την συλλογική νοημοσύνη των καταπιεσμένων ,την ασυντόνιστη δράση των ατόμων που εξεγείρονται στους αδυσώπητους νόμους της Αγοράς.

Πιθανολογώ, οτι αν ζούσε σήμερα ο Μαρξ,παρά την ουτοπική του θεώρηση τη οποία ξεπέ
ρασε η ίδια η Ιστορία, αν ξανάγραφε το Κεφάλαιο ,ίσως να έμπαινε στον πειρασμό να αλλάξει και τον τίτλο , βαζοντας τον τίτλο : η Αγορά....

Δεν υπάρχουν σχόλια: