Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2007

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ

O Φρόυντ είχε γράψει κάποτε οτι υπάρχουν τρείς ανυπόφορες θέσεις,τρία αδύνατα έργα για τον άνθρωπο: η διακυβέρνηση,η διαπαιδαγώγηση και η ψυχανάλυση. Ο μεγαλύτερος διάδοχος του, ο Λακάν έγραψε κάποια χρόνια μετά οτι υπάρχουν γύρω μας αδηφάγα πράγματα, όπως η τηλεόραση πχ, στα οποία πολλοί αφήνονται να καταβροχθιστούν,και μάλιστα επινοούν για λογαριασμό τους ένα ενδιαφέρον, γι'αυτό που βλέπουν.
Καλό είναι να συνδέσουμε για λίγο στο μυαλό μας και να επεξεργαστούμε αυτές τις δύο θεωρήσεις των μεγαλύτερων στην ιστορία ειδικών της ατομικής και συλλογικής νεύρωσης...
Δύσκολο πράγμα να κυβερνάς, να λαμβάνεις αποφάσεις για τις ζωές άλλων, να μεριμνάς, να προβλέπεις. Κανέις όμως δεν επιβάλλει σε κανέναν Μαγγίνα ή Καραμανλή να αφήσουν την θαλπωρή των σπιτιών τους και τα παιδάκια τους, για να ... φροντίζουν και να υπηρετούν εμάς τους υπόλοιπους!
Καλό όμως είναι, με την συγκυρία του δήθεν κοινωνικού τρόμου για τα χρόνια της απόσυρσης απο την εργασία , να απαλλαγούμε απο στατιστικές μυθοπλασίες γύρω απο τον μέσο άνθρωπο και την κοινή λογική: ποιός είναι ο μέσος πολίτης; Εγώ, εσείς, ο θυρωρός μας ή ο Υπουργός Απασχόλησης; Κανένας δεν είναι όμοιος με τον άλλο,κανένας δεν έχει τις ίδιες φοβίες,τα ίδια άγχη....
Για να καταλήξω κάπου: ένας αμέτρητος αριθμός εθελοντών θέλει να βοηθήσει τους υπόλοιπους, σε αυτη την ζωή( πχ ,νομίζαμε οτι δεν υπάρχει πιο αδηφάγο τέρας απο την Θρησκεία,αλλά τελικά η Πολιτική φαίνεται να υπερτερεί). Το να προτείνει λοιπόν κάποιος στους ανθρώπους βοήθεια(πχ, λύνοντας το Ασφαλιστικό) σημαίνει σίγουρη εξασφάλιση υστεροφημίας και ίσως επιτυχίας. Το να βοήθησει όμως πραγματικά, είναι πολύ δύσκολο....
Γι΄αυτό κάποτε πρότεινα να μπούν αρκετοί ικανοί Ψυχίατροι ή Κοινωνικοί Ψυχοθεραπευτές στην Πολιτική(ούτως ή άλλως αυτοί έχουν μια δόση αλτρουισμού και βοήθειας για τον συνάνθρωπο τους, τουλάχιστον όσοι δεν έκαναν καθαρά εμπορευματικό ,το λειτούργημα τους) :μόνο έτσι θα μπορέσει η Πολιτική να ξεφύγει απο την προσποιητή προσφορά της στον καθένα μας.